امام عليه السّلام به شيعيان خود دستور مىدادند كه به وحدت صفوف اسلام و رويكرد به ساير مذاهب اهميّت ويژهاى قايل باشند . آن حضرت روح همزيستى ، محبّت و انسجام بين جماعتهاى اسلامى را در ميان اصحاب خود تقويت مىنمود . مىبينيم كه آن حضرت شيعيان را بر هميارى باهم ، يكديگر را ضمانت كردن و وفاء به وعده با ساير مسلمانان تشويق مىنمودند . امام صادق عليه السّلام فرمودند :
بر شما باد كه نماز خود را در مساجد بخوانيد و با مردم حسن همجوارى داشته باشيد . شهادت حقّ را براى مردم اقامه كرده و بر جنازهء مسلمانان حضور پيدا كنيد چرا كه همهء مردم به يكديگر محتاجاند و هيچكس در زندگى خود از مردم بىنياز نيست « 1 » .
آن حضرت در برابر ديدگان شيعيان خود چشمانداز بسيار وسيعى را در راه سلوك الى اللّه باز مىنمود تا همّت بلند داشته و به سطوح پايين اكتفا نكنند .
چرا كه بيم آن مىرفت كه بادها و طوفانهاى مبارزجويى و فتنهگرى و اغوا ، آنها را تحت تأثير قرار دهد . امام صادق عليه السّلام اوصاف شيعه را اينچنين بيان فرمودهاند كه :
پدرم به من حديث فرموده است كه : شيعيان ما اهل بيت از بهترين كسانى بودند كه در ميان مردم زندگى كردهاند . اگر در جامعه فقيهى بود از شيعيان ما بود . اگر مؤذّنى بود از شيعيان ما بود . اگر امام جماعتى بود از شيعيان ما بود . اگر سرپرست يتيمى در ميان مردم پيدا مىشد از اين جماعت بود . اگر امانتدارى در ميان آنان بود از جماعت شيعيان ما بود . اگر صاحب وديعهاى در ميان آنان بود از شيعيان ما بود . آرى ، شيعيان
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة 12 / 6 ح 5 به نقل از كافى 2 / 464 ح 1 .