آن حضرت شيعيان و اصحاب خود را اينگونه مورد خطاب قرار داده است :
« فإنّ الرجل منكم إذا ورع في دينه ، و صدق الحديث ، و أدّى الأمانة و حسن خلقه مع الناس ، قيل : هذا جعفري ، فيسرّني ذلك ، و يدخل عليّ منه السرور و قيل : هذا أدب جعفر ، و إذا كان على غير ذلك دخل عليّ بلاؤه ، و عاره و قيل :
هذا أدب جعفر . . . » ؛
هرگاه يكى از شما ديندار و راستگو بوده ، امانت را حفظ كند و با مردم با اخلاق خوب برخورد نمايد و گفته شود كه اين شخص جعفرى است ، از اين مطلب خشنود شده و حالت سرور به من دست مىدهد . چرا كه مىگويند : اين نمونهاى از آداب جعفر بن محمّد است . امّا اگر اخلاق او به غير از اين باشد ، پيش از همه ، ننگ و ناراحتى به من برگشت خواهد كرد كه مىگويند نتيجهء تربيت جعفر بن محمّد اين بوده است « 1 » .
امام عليه السّلام صحّت مذهب تشيّع را به عنوان تنها خطّ الهى موجود در دل و جان شيعيان مىكاشت . چرا كه آنان از جانب گرايشهاى منحرف از خطّ رسالت مورد انتقاد قرار مىگرفتند . امّا حضرت شيعيان خود را اينچنين توجيه مىفرمود :
بدانيد به خدا سوگند هيچكس از مردم نزد من محبوبتر از شما نيست . مردم به راههاى مختلفى رفتهاند . بعضى از آنها به رأى خود بسنده كرده ، بعضى ديگر تابع هواى نفس خود گرديده و گروهى ديگر تابع روايات شدهاند . امّا شما تابع قانونى ريشهدار شديد . پس بر شما باد كه ورع پيشه نموده و سخت بكوشيد . در تشييع
هامش
( 1 ) . اصول كافى 2 / 636 و به نقل از آن وسائل الشيعة 12 / 5 ح 2 ، نهج السعادة 8 / 32 .