فرمودند : « آيا تشنهاى ؟ » مرد پاسخ داد : آرى . امام عليه السّلام فرمودند : « اى مصادف ، پياده شو و به او آب بنوشان . » من پايين آمدم و او را سيراب كردم . سپس سوار شده و به راه خود ادامه داديم . به آن حضرت عرض كردم : اين مرد نصرانى بود . آيا شما بر شخصى نصرانى تصدّق مىكنيد ؟ امام پاسخ دادند : « اگر آنان به اين حال افتاده باشند ، آرى » « 1 » .
امام صادق عليه السّلام روى گرداندن از مؤمن محتاج كمك را حقير شمردن او دانسته و حقير شمردن مؤمن را حقير شمردن اهل بيت عليهم السّلام تلقّى مىكردند .
گروهى از اصحاب نزد آن حضرت بودند . امام صادق به آنان فرمود : « شما را چه مىشود كه ما را حقير مىشماريد ؟ » يكى از اهل خراسان برخاست و به آن حضرت عرض كرد : پناه بر خدا كه ما شما را يا دستورى از اوامر شما را حقير بشماريم .
امام صادق عليه السّلام فرمودند : « تو خود يكى از همان كسانى هستى كه مرا حقير شمردهاند » .
مرد گفت : پناه بر خدا از اينكه من شما را حقير شمرده باشم ! ! امام صادق عليه السّلام به او فرمودند : « واى بر تو ، آيا هنگامى كه نزديك جحفه بوديم صداى فلانى را نشنيدى كه به تو مىگفت به اندازهء يك ميل مرا بر مركب خود سوار كن كه من از رفتن ناتوان شدهام ؟ به خدا قسم كه تو سر برنداشتى تا صداى او را بشنوى . تو او را حقير شمردى و هر كس مؤمنى را حقير بشمارد ما را حقير شمرده و حرمت خداوند متعال را شكسته است » « 2 » .
امّا در بعد دوّم چنان كه گفتيم در مجموعهاى از سفارشات ، نامهها ، مناظرات و راهنمايىها نمود پيدا مىكند كه امام عليه السّلام در خلال آنها به درمان ناكامى روحى كه امت اسلام گرفتار آن شده بود پرداخته ، و آنها را به سطحى از ايمان رسانده كه مورد خواست صاحب رسالت اسلام بوده است .
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة 6 / 285 حديث 3 .
( 2 ) . الامام الصّادق و المذاهب الاربعة 2 / 269 .