در روايت ديگرى نيز همكارى با نظامهاى ستمگر را تحريم كرده و فرمودهاند :
( اعوان ظلمه ) همكاران ستمگران در روز قيامت در خيمههايى از آتش در انتظار مىمانند تا خداوند به حساب همهء بندگان رسيدگى نمايد « 1 » .
و نيز فرمودهاند :
آنان ( حاكمان ستمگر ) را حتى در ساختن مسجد يارى نكنيد « 2 » .
و به يكى از ياران خود فرمودند :
اى عذافر خبردار شدم كه با ابو ايوب و ربيع [ از عوامل دولت جور ] همكارى دارى ، چگونه خواهى بود روزى كه نام تو را در شمار اعوان ظلمه بانگ كنند . « 3 »
على بن ابى حمزه گويد : دوستى داشتم كه از كارمندان دستگاه بنى اميه بود .
او از من خواست تا برايش از امام صادق عليه السّلام اجازهء ملاقات بگيرم . من چنين كردم و او چون بر امام صادق عليه السّلام وارد شد سلام كرد و نشست سپس عرضه داشت : فدايت شوم ، من دبير ديوان اين قوم هستم و از اين راه مال بسيارى كسب كردهام و در كسب آن اموال چندان مقيد به حلال و حرام نبودهام .
امام صادق عليه السّلام فرمودند :
اگر بنى اميه كسى را نمىيافتند تا برايشان نويسندگى كند و مالياتها را جمعآورى نمايد و با اين كار موجب زيادى جمعيت آنها شود ، هرگز نمىتوانستند حق ما را از ما بگيرند ؛ اگر مردم آنها و آنچه را در دست آنان بود ترك مىكردند ، جز آنچه در دست آنها بود به چيزى دست نمىيافتند .
جوان پرسيد : حال راه نجات من از اين گرفتارى چيست ؟
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعه 17 / 179 ح 6 به نقل از كافى و تهذيب .
( 2 ) . وسائل الشيعه 17 / 179 ح 6 به نقل از تهذيب .
( 3 ) . وسائل الشيعه 17 / 179 ح 6 به نقل از كافى .