تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 100

مساهمون:

ص١٠٠
امام صادق عليه السّلام در اين‌جا خطبه‌اى خوانده‌اند كه در آن آمده است : پدر شما آزاد شدهء ما بود كه از ترس شمشيرهاى ما مسلمان شده بود ، وى هيچگاه به سوى خدا و رسول او هجرت نكرده و خداوند ولايت او را با اين آيه از ما بريد :
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يُهاجِرُوا ما لَكُمْ مِنْ وَلايَتِهِمْ مِنْ شَيْءٍ
« 1 » سپس فرمود : اين غلام ما بود كه مرد و ما ميراث او را گرفتيم و چون ما اولاد رسول خدا و ذرارى فاطمه زهرا عليها السّلام هستيم و آن حضرت ميراث پيامبر را گرفت « 2 » . پس از مرگ هشام بن عبد الملك در سال 125 ه وليد بن يزيد عهده‌دار امر خلافت شد . وليد به لقب فاسق مشهور بود ، چرا كه در ميان بنى اميه از نظر دائم الخمر بودن ، شنيدن موسيقى ، هرزه‌درايى ، پرده‌درى و بىتوجهى به كارهاى مردم كسى به پاى او نمىرسيد ؛ در حالات او وارد شده در حالت مستى با كنيز خود درآميخت و چون مؤذن بانگ اذان برداشت ، قسم ياد كرد كه بايد اين كنيز براى مردم نماز جماعت بخواند . آن كنيز لباس‌هاى وليد را پوشيد و به مسجد رفت و در حال جنابت و مستى براى مردم نماز جماعت خواند . وليد حوضى از شراب براى خود درست كرده بود كه در هنگام عيش و عشرت خود را به درون آن مىانداخت و آنقدر از آن مىنوشيد كه كم شدن شراب حوض در كناره‌هايش آشكار مىشد « 3 » . از ديگر جلوه‌هاى فسق او اينكه با كنيزان پدرش كه « ام ولد » بودند [ يعنى پدرش از آن‌ها صاحب فرزند شده ، و آن‌ها نامادرى او به‌شمار مىآمدند ]
هامش
( 1 ) . انفال / 72 . ( 2 ) . مناقب ابن شهر آشوب 1 / 224 ، و بحار الأنوار 47 / 176 ح 22 . ( 3 ) . حيات الحيوان 1 / 216 .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 100 | منذر حكيم / عدى غريباوى / عباس جلالى