قرار دادند .
2 . اقدام براى به دست گرفتن زمام حكومت و رهبرى انقلاب : ائمّهء اطهار عليهم السّلام همواره مترصّد فرصت بودند تا بتوانند رهبرى روحى ، فكرى و سياسى جامعه را در دست گرفته ، آثار انحراف را زدوده و رهبرى را به جايگاه اصلى و طبيعى آن برگردانند تا عناصر سهگانهء تربيتى فراهم آمده و امّت ، جامعه ، دولت و رهبرى راستين باهم جمع آيد « 1 » .
چنانكه پيدا است ، پيگيرى خطّ دوّم كه همان خطّ به دست گرفتن زمام امور دولت و ملّت باشد ، محتاج برنامهريزى دراز مدّت ائمّهء معصومين عليهم السّلام بود .
چراكه بايد شرايط مناسبى در جامعه ايجاد مىشد كه با مجموعهء ارزشها ، هدفها و احكام اصولى كه رسالت اسلامى از جانب خداوند آورده است همخوانى داشته باشد . زيرا هدف از به دست گرفتن حكومت ، رهبرى امّت به نام اسلام پايا و به نام خداوندى است كه براى انسان شريعتى نازل كرده كه او را به كمالى كه درخور اوست برساند . لذا است كه تشكيل اين حكومت و تحقّق اين ارزشها ، اهداف و احكام محتاج صرف وقت بيشترى است .
از همينرو است كه مشاهده مىكنيم ائمّهء اطهار عليهم السّلام در رابطه با به دست گرفتن زمام حكومت ، پيروزى مسلّحانهء سريع و آنى را براى اقامهء ستونهاى يك حكومت اسلامى مستقرّ و پابرجا كافى نمىدانستند . بلكه آن را متوقّف بر آماده كردن يك ارتش عقيدتى مىدانستند كه به امامت و عصمت امام ايمانى مطلق داشته و در جهت تحقّق اهداف بزرگ آن امام به حركت پرداخته و برنامهريزىهاى آن حضرت را در عرصهء حكومت پشتيبانى كرده و از اهداف
هامش
( 1 ) . اهل البيت ، تنوّع ادوار و وحدت هدف / 59 .