تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 342

مساهمون:

ص٣٤٢
دارند و زكات دهند ، در اين صورت برادران دينى شما مىباشند « 1 » اينان‌اند كه جز يكى از دو راه از آنان پذيرفته نمىشود ، يا كشته شدن و يا اسلام آوردن . اموال‌شان « فىء » مسلمانان و فرزندانشان اسيران مسلمانان‌اند ، و اين سنّت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله مىباشد كه اسير كرد ، بخشيد و فديه قبول كرد . امّا دوّمين شمشير ، شمشيرى است كه در برابر اهل ذمّه كشيده مىشود خداوند سبحان مىفرمايد : و با مردم [ به زبان ] خوش سخن بگوييد « 2 » اين آيه دربارهء اهل ذمّه نازل‌شده كه به‌وسيلهء آيهء بيست و نه سورهء توبه نسخ گرديده است : با كسانى از اهل كتاب كه به خدا و روز بازپسين ايمان نمىآورند ، و آنچه را خدا و فرستاده‌اش حرام گردانيده‌اند حرام نمىدارند و متدين به دين حق نمىگردند ، كارزار كنيد ، تا با [ كمال ] خوارى به دست خود جزيه دهند « 3 » . پس هريك از آنان در سرزمين اسلام زندگى مىكند ، از او جز يكى از دو راه دادن جزيه يا كشته شدن ، راه ديگرى پذيرفته نخواهد شد . اموالشان نيز فىء است و فرزندان و خاندانشان اسير مسلمانان . پس اگر دادن جزيه را قبول كردند ، اسيركردن خاندان آن‌ها و گرفتن اموالشان و كشتن آن‌ها بر ما حرام خواهد بود ، و همچنين ازدواج با آن‌ها براى ما حلال خواهد بود ، و هركس از آن‌ها كه در سرزمين كفر زندگى مىكند و تحت ذمّهء اسلام نيست بر ما جايز است كه آنان را اسير كنيم و اموالشان را مصادره نمائيم و ازدواج با آنان براى ما جايز نخواهد بود ، از آن‌ها جز يكى از دو راه دخول در سرزمين اسلام و قبول جزيه يا كشته شدن راه ديگرى ندارند . و امّا سوّمين شمشير ، آن است كه در برابر مشركان عجم همچون ترك و ديلم و خزر به‌كار مىرود كه خداوند متعال در ابتداى سوره‌اى كه در آن از كفّار سخن به ميان
هامش
( 1 ) . توبه / 11 . ( 2 ) . بقره / 83 . ( 3 ) . توبه / 29 .