ابو الجارود در ايّامى كه هنوز بر اعتقادات حقّه پابرجا بود از گروهى از راستگويان شيعه كه در ميان آنها مىتوان به « ابو بصير يحيى بن قاسم اسدى » اشاره نمود نقل كرده است ، همچنين اين كتاب تفسير را علىّ بن ابراهيم بن هاشم قمى در كتاب تفسير خود از طريق ابو بصير نيز نقل نموده است « 1 » .
نمونههائى از تفسير امام باقر عليه السّلام
1 . امام باقر عليه السّلام هدايت را در آيهء شريف قرآن :
وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى ؛
و به يقين ، من آمرزنده كسى هستم كه توبه كند و ايمان بياورد و كار شايسته نمايد و به راه راست راهسپر شود « 2 » به ولايت ائمّهء اهل بيت تفسير نموده است . آنجا كه مىفرمايد : به خدا سوگند اگر مردى تمام عمر خود را در بين ركن و مقام به عبادت بگذارد امّا ولايت ما را با خود به قيامت نياورد ، خداوند او را به رو به آتش جهنّم درمىافكند « 3 » .
2 . آن حضرت كلام خداوند متعال را كه مىفرمايد :
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ ؛
اى پيامبر ، آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده ، ابلاغ كن « 4 » اينگونه تفسير نموده است كه : خداوند به پيامبر خود وحى فرستاد تا على عليه السّلام را به خلافت پس از خود برگزيند و نصب نمايد . پيامبر اكرم بيم آن داشت كه اين مسأله بر گروهى از يارانش گران آيد . اينجا بود كه خداوند اين آيه را براى دلدارى دادن و تشجيع پيغمبر بر اين عمل و قيام به دستور الهى نازل نمود « 5 » .
3 . آن حضرت در تفسير قول خداوند متعال :
تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ
هامش
( 1 ) . تأسيس الشّيعه لعلوم الاسلام / 337 ، شيخ طوسى ، الفهرست / 98 ، اين تفسير را سيّد شاكر قرباغى تحرير كرده ، امّا آن را منتشر نكرده است .
( 2 ) . طه / 82 .
( 3 ) . مجمع البيان 7 / 23 ، چاپ بيروت .
( 4 ) . مائده / 67 .
( 5 ) . مجمع البيان 4 / 223 .