مادام كه دو مؤمن از دين خود برنگشتهاند ، شيطان در ميان آنان به وسوسه و ايجاد دشمنى مىپردازد ، و هنگامى كه آنان با يكديگر اختلاف پيدا كنند ، شيطان به پشت دراز كشيده ، استراحت مىكند و مىگويد : پيروز شدم ، پس خداوند رحمت كند هر كسى را كه بين دو محبّ و دوستدار ما الفت ايجاد كند . اى مؤمنين ، با يكديگر انس بگيريد و به يكديگر عشق بورزيد « 1 » .
آن حضرت شيعيان را از پىگيرى لغزشها و اشتباهات ديگران بهشدّت نهى نموده ، فرمودهاند :
نزديكترين حالت يك بنده به كفر ، آن است كه با مردى برادر دينى باشد ، امّا به دنبال اين باشد كه عيبها و لغزشهاى او را جمعآورى نموده تا روزى از آنها بر عليه او استفاده كند « 2 » .
امام باقر عليه السّلام همچنين از متّهم كردن مؤمنان و تكفير آنان نهى نموده و فرمودهاند :
هيچ مردى شهادت بر كفر مرد ديگر نمىدهد مگر اينكه اين شهادت دامنگير يكى از آن دو خواهد شد . اگر شهادت به حقّ داده باشد ، طرف مقابل كافر و اگر شهادت به ناحق داده باشد و طرف مقابل مؤمن باشد ، اتّهام كفر به خود او برگشت خواهد كرد و خود كافر خواهد شد . پس از اتّهام زدن به مؤمنين بپرهيزيد « 3 » .
آن حضرت همچنين همگان را از سخنچينى و نمّامى بازداشته و فرمودهاند : بهشت بر تهمتزنندگان كه همواره براى سخنچينى در حركت هستند حرام است « 4 » .
آن حضرت همچنين از افشاى اسرارى كه مخصوص مؤمنان است نهى
هامش
( 1 ) . كافى 2 / 345 .
( 2 ) . كافى 2 / 355 .
( 3 ) . كافى 2 / 360 .
( 4 ) . كافى 2 / 369 .