ثابتقدم بود . نشانههاى تقرّب به خداوند در چهرهء او و رفتارش ظهور پيدا كرده ، پاكى برگزيدگى از جانب خداوند در همهء شئون زندگى او آشكار بود « 1 » .
11 . ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه مىنويسد : محمّد بن علىّ بن الحسين ، سرور فقيهان منطقهء حجاز بوده است ، مردمان از او و پسرش جعفر فقه را آموختهاند « 2 » .
12 . ابو نعيم اصفهانى دربارهء امام باقر عليه السّلام گويد : او كسى است كه همواره به ياد خدا و داراى حضور قلب ، در برابر خداوند متعال خاشع و در برابر سختىهاى روزگار بسيار صابر بوده است . او ابو جعفر محمّد بن علىّ باقر از سلالهء دودمان نبوّت مىباشد . وى كسى است كه هم از جهت دينى داراى شرافت و هم از نظر حسب و نسب ، و الا و بلندمرتبه است . سخنانش همه در پند و اندرز و هشدار از عوارض و خطرات راههاى زندگى بوده ، اشك چشمش هميشه جارى و هميشه ديگران را از دشمنى و جدال نهى مىنموده است 3 .
13 . احمد بن يوسف دمشقى قرمانى دربارهء امام محمّد باقر عليه السّلام چنين آورده است : منبع فضايل و افتخارات امام محمّد بن على باقر رضى اللّه عنه بدينجهت باقر ناميده شده است كه علم را مىشكافته .
دربارهء اختصاص لقب باقر به آن حضرت اينگونه هم گفته شده است كه :
او بهخاطر روايتى كه جابر بن عبد اللّه انصارى از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله نقل نموده به اين لقب اختصاص يافته است . جابر بن عبد اللّه گويد : پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله فرموده است : اى جابر ، نزديك است كه تو با فرزندى از فرزندان حسين ملاقات كنى كه
هامش
( 1 ) . مطالب السّؤول 80 ، كشف الغمّه 2 / 329 ، صواعق محرقه 304 با اندكى اختلاف .
( 2 ) . المدخل إلى موسوعة العتبات المقدّسة 201 . 3 . حلية الاولياء 3 / 180 .