هركس از اخلاق نيكو و نرمخوئى با مردم بهرهمند گرديده ، همهء خير و خوبى را دريافت كرده و به راحتى دستيافته و حال او در دنيا و آخرتش نيكوست . امّا كسى كه از نرمخوئى و مدارا و اخلاق نيكو محروم گرديده است ، اين مطلب ، راه هر شرّ و بلا را براى او مىگشايد مگر كسى كه از مقام عصمت الهى بهرهمند باشد « 1 » .
آن حضرت همچنين در جان و نفس اصحاب خود محبّت و عشق به ادب و رفتار نيكو را پرورش داده ، فرمودهاند :
هيچگاه دو مرد در حسب و دين در نزد خدا مساوى نخواهند بود الّا اينكه باادبترين آنها در نزد خداوند برترين آن دو است « 2 » .
امام باقر عليه السّلام همچنين از جدّ بزرگوار خود حضرت امام أمير المؤمنين علىّ بن أبى طالب عليه السّلام نقل حديث فرمودهاند كه : اخلاقى كه بسيار انسان را در راه ديندارى كمك و يارى مىكند ، زهد و پارسايى در دنيا است « 3 » .
امام باقر عليه السّلام همچنين اصحاب خود را بر بهجاى آوردن عبادتهاى مستحب تشويق و ترغيب مىفرمودند تا اينكه روح عبادت و بندگى خدا در نفس و ارادهء انسانها ريشه بدواند ، چراكه چنين روحيّهاى كمك شايانى بر اصلاح و تزكيهء نفس انسان دارد . آن حضرت براى تشويق و ترغيب اصحاب خود ثواب اين اعمال مستحب را آشكارا بيان مىفرموده و خود نيز در همهء شرايط و حالات مقيّد به انجام اين عبادات بودند .
آن حضرت همگان را به تمرين و ممارست در كسب اخلاق فاضيلت و خصوصيّتهاى قابل ستايش تشويق مىنمودند . در اين رابطه حديث شريف از آن حضرت وارد است كه :
هامش
( 1 ) . حلية الاولياء 3 / 187 .
( 2 ) . مختصر تاريخ دمشق 23 / 85 .
( 3 ) . وسائل الشّيعه 16 / 12 .