اين دعا را مىخواندم : « اللّهمّ ربّ السّماوات السّبع و ما اظللن ، و الارضين السّبع و ما اقللن ، ربّ العرش العظيم ، ربّ محمّد و آله الطّاهرين ، أعوذ بك من شرّه ، و ادرا بك في نحره ، اسالك ان تؤتيني خيره و تكفيني شرّه » ؛
خداوندا اى پروردگار آسمانهاى هفتگانه و آنچه كه بر آن سايه انداختهاند ، اى پروردگار زمينهاى هفتگانه و آنچه كه بر خود حمل مىكنند ، اى خداى محمد صلّى اللّه عليه و آله و خاندان پاكش ، من از شر او به تو پناه مىبرم ، و با قدرتت شرش را در حلقومش بر مىگردانم ، از تو مىخواهم كه اگر خيرى در او است به من بدهى و شرش را از من بازگردانى .
به مسلم نيز گفته شد : ديديم كه تو اين جوان و پدرانش را دشنام مىدادى ولى چون او را به نزد تو آوردند بزرگش داشتى ؟ گفت : اين كار را از روى اعتقاد قلبى نكردم بلكه چون او را ديدم دلم از ديدنش پر از ترس شد ، بدين ترتيب امام زين العابدين عليه السّلام با يزيد بيعت نكرد ، على بن عبد الله بن عباس نيز به همين بهانه با يزيد بيعت نكرد ، او به دايىهاى خود از قبيله كنده پناهنده شد و آنان به حصين بن نمير نماينده مسلم بن عقبه گفتند : خواهرزادهء ما جز به مانند على بن الحسين عليه السّلام با يزيد بيعت نخواهد كرد « 1 » .
مورخان آوردهاند كه امام زين العابدين عليه السّلام بعد از واقعه حرة سرپرستى چهارصد زن از خاندان عبد مناف را بر عهده گرفت و تا خروج سپاه مسلم بن عقبه مخارج آنان را تأمين مىنمود « 2 » .
و به طرق مختلف آمده : هنگامى كه مسرف بن عقبه به مدينه رسيد به دنبال امام زين العابدين عليه السّلام فرستاد و چون امام عليه السّلام به نزد او آمد او را بزرگ
هامش
( 1 ) . النظرية السياسية لدى الامام زين العابدين ، محمود بغدادى / 273 از انتشارات مجمع جهانى اهل بيت عليهم السّلام چاپ اول سال 1415 ه .
( 2 ) . كشف الغمة .