ما را درباره زيورهاى زودگذر دنيا از زاهدان قرار دهد كه رغبت ايشان در ثواب پايدار آخرت است كه ما را براى آن آفريدهاند « 1 » .
تضرع امام سجاد عليه السّلام به درگاه خدا
وجود عنصر تضرع و انقطاع به درگاه خداوند در شخصيت و زندگى امام سجاد عليه السّلام از شهرت ايشان به لقب زين العابدين پيدا است .
بهعلاوه اينكه دعاهاى صحيفه سجاديه نيز خود دليل ديگرى بر اين قضيه مىباشد ، يك نگاه كوتاه و سريع به عناوين اين دعاها نهايت پناهجويى امام را به خداوند متعال در شئون مختلف زندگى بر ما مشخص مىنمايد ، در صحيفه مىبينيم كه گذشته از مضامين بلندى از دعاها كه بيانش از كسى جز آن حضرت ساخته نيست ، هيچ كارى از كارهاى زندگى نيست كه امام سجاد عليه السّلام درباره آن دعا و تضرع به درگاه خداوند متعال نداشته باشد ،
امام سجاد عليه السّلام در محبت خدا ذوب شده بود و در برابر ذات اقدسش نهايت اخلاص را داشت و اين امر كاملا در همه حركات و سكنات او انعكاس يافته بود .
در تاريخ آوردهاند :
روزى امام سجاد عليه السّلام بر مردى گذر كردند كه بر درب خانه يكى از مرفهان بىدرد نشسته بود ، او را مخاطب ساخته فرمودند : « چهچيز تو را بر در خانه اين ثروتمند جبار نشانده است ؟ » مرد پاسخ داد : فقر ، امام عليه السّلام فرمودند : « برخيز تا تو را به در خانهاى بهتر از در خانه او و پروردگارى كه براى تو بهتر از او باشد راهنمايى كنم . . . » سپس
هامش
( 1 ) . كافى 8 / 72 - 76 ، تحف العقول 249 - 252 .