او معرفى نمىكرد ، وقتى كه امام سجاد عليه السّلام از دنيا رفتند آن كمكهاى شبانه قطع شد و آن مرد فهميد آنكه در دل شب به او كمك مىكرده امام على بن الحسين عليه السّلام بوده است ، لذا هميشه به حالت گريه و براى عذرخواهى به سر قبر ايشان مىآمد « 1 » .
ابن عايشه گويد : از اهل مدينه شنيدم : تا على بن الحسين عليه السّلام زنده بود صدقه پنهان از ما قطع نشد « 2 » .
امام عليه السّلام بسيار در عطاياى خود كتوم بود و هنگامى كه چيزى به كسى مىداد صورت خود را مىپوشانيد تا طرف مقابل او را نشناسد « 3 » .
ذهبى گويد : او در خفا بسيار صدقه مىداد « 4 » .
امام سجاد عليه السّلام غذايى را كه ميان نيازمندان پخش مىكرد در انبانى ريخته و بر دوش خود مىكشيد كه به مرور زمان جاى آن انبان در پشت ايشان باقى مانده بود « 5 » .
ه . اخلاص امام عليه السّلام
امام عليه السّلام در تمام نيكوكارىها و كمكهايى كه به فقرا مىكرد جز خدا و آخرت چيز ديگرى را نمىجست و صدقات و بخششهاى او آلوده به هيچ غرض دنيوى نبود .
زهرى كه از اصحاب امام سجاد عليه السّلام است مىگويد : در شبى سرد آن حضرت را ديدم كه كيسه آردى را بر دوش خود حمل مىنمايد ، پيش رفتم و
هامش
( 1 ) . كشف العمة 2 / 319 به نقل از نثر الدرر آبى .
( 2 ) . حلية الأوليا و به نقل از آن در مناقب آل ابى طالب 4 / 166 و كشف الغمة 2 / 290 به نقل از مطالب السئول 4 / 136 ، البداية و النهاية ابن كثير 9 / 114 ، صفة الصفوة 2 / 54 ، الاتحاف بحب الاشراف / 49 ألأغانى 15 / 326 .
( 3 ) . مناقب آل ابى طالب 4 / 166 از امام از امام باقر عليه السّلام .
( 4 ) . تذكرة الحفاظ 1 / 75 .
( 5 ) . تاريخ يعقوبى 2 / 303 چاپ بيروت .