برخورد امام عليه السّلام با فقرا
الف - گرامى داشتن فقيران
امام عليه السّلام با فقيران همنشينى نموده و مواظب بود تا احساسات و عواطف آنان به هيچ نحو جريحهدار نشود ، هنگامى كه به سائلى چيزى مىداد او را مىبوسيد تا اينكه سائل احساس ذلت نكند « 1 » و چون گدايى به سراغش مىآمد او را چنين خطاب مىكرد : خوش آمدى اى كسى كه توشه سفر آخرت مرا بر دوش مىكشى « 2 » .
ب - مهربانى امام عليه السّلام با مستمندان
ايشان بسيار با فقرا و مستمندان مهربان و دلسوز بود و از اينكه يتيمان ، بيچارگان ، مستمندان ، زمينگيرشدگان و همه بختبرگشتگان جامعه بر سفرهاش بنشينند بسيار خشنود مىگرديد . او با دست خويش لقمه در دهان آنان مىنهاد « 3 » همچنانكه شبها غذا و هيزم را بر دوش خود به درب خانه ايشان حمل مىنمود . مهربانى امام سجاد عليه السّلام با مستمندان به اندازهاى بود كه هيچگاه از چيدن محصول نخلستان در شب خوشش نمىآمد ؛ چون فقرا فقط روزها به نخلستانهاى در حال چيدن مىرفتند و چيدن محصول در شب باعث محروم شدن آنان مىگرديد . هنگامى كه خبردار شدند كارپرداز ايشان
هامش
- مطالب السئول از حلية الأوليا و در همان كتاب 2 / 312 از جنابذى و در همان كتاب 2 / 304 به نقل از امام صادق عليه السّلام هفتاد خانه آمده است .
( 1 ) . حلية الأوليا 3 / 137 ، مناقب آل ابى طالب 4 / 167 نيز از همين منبع .
( 2 ) . كشف الغمة 3 / 288 به نقل از مطالب السئول شافعى به نقل از حلية الأوليا اصفهانى .
( 3 ) . مناقب آل ابى طالب 4 / 166 و 167 از امام باقر عليه السّلام .