3 . امام صادق عليه السّلام از جدش امام زين العابدين عليه السّلام روايت كرده است كه در تفسير آيهء كريمهء
يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَأْخُذُ الصَّدَقاتِ ؛
تنها خداست كه از بندگانش توبه را مىپذيرد و صدقات را مىگيرد « 1 » فرمودهاند : من از جانب پروردگارم ضمانت مىكنم كه صدقه پيش از آنكه در دست بندهء نيازمند خدا قرار بگيرد در دست خدا قرار مىگيرد .
و همواره مىفرمود : براى بالا بردن هرعمل به سوى عالم بالا فرشتهاى گماشته شده است مگر براى صدقه كه مستقيم در دست خداوند متعال قرار مىگيرد « 2 » .
4 . مردى از امام سجاد عليه السّلام پرسيد مراد از « حقّ معلوم » در آيهء شريف
وَ الَّذِينَ فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ ؛
و همانان كه در اموالشان حقى معلوم است ، براى سائل و محروم « 3 » چيست ؟
در پاسخ فرمود : مراد از اين حق اموالى غير از زكات و صدقات واجب است كه از اموال خود خارج كنند .
مرد پرسيد : آن مال را به چه مصرفى برسانند ؟
امام فرمودند : با آن مال صلهءرحم كرده ، ناتوانى را يارى رسانده بارى از دوش او بردارد يا برادران دينى خود را در مصيبتها يارى كند .
مرد مبهوت از دانش امام عليه السّلام به راه خود رفت و مىگفت : خدا داناتر است كه رسالت خود را در چه كسانى قرار دهد « 4 » .
5 . امام سجاد عليه السّلام آيهء كريمهء :
فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ ؛
پس به خوبى صرف نظر كن « 5 » را چنين تفسير كردهاند كه مراد از صرفنظر كردن به خوبى اين است كه بدون سرزنش از خطاى ديگران درگذرى « 6 » .
هامش
( 1 ) . توبة / 105 .
( 2 ) . تفسير برهان 1 / 441 ، تفسير صافى 2 / 372 - 373 .
( 3 ) . معارج / 24 و 25 .
( 4 ) . لآلئ الأخبار 3 / 3 ، وسائل الشيعة 6 / 69 .
( 5 ) . حجر / 85 .
( 6 ) . وسائل الشيعه 5 / 519 .