1 . سپاس خدايى را كه پروردگار جهانيان است . خدايا تو را سپاس ، اى پديدآورندهء آسمانها و زمين ، اى داراى ارجمندى و بزرگوارى و اى صاحباختيار همهء صاحباختياران و معبود هرپرستنده ، خالق هرمخلوق و وارث همهچيز ، كه چيزى به مانند او نبوده و از او پوشيده نمىباشد و او بر همهچيز احاطه داشته و مراقب همگان است .
2 . تو آنى كه شعاع پرواز فكر بشر به درك بلنداى ذاتت نرسيده و دست فهم از رسيدن به چگونگىات كوتاه مانده و مكانى ندارى كه به چشم ديده شود ، تو آنى كه پايانى برايت نيست تا بدان محدود گردى ، به چيزى شبيه نيستى تا با مقايسه با آن به ادراك درآيى و فرزندى نزادهاى تا اينكه خود نيز زاده شده باشى .
3 . تو را سپاس ، سپاسى كه تا تو هستى با تو باشد ، تو را سپاس ، سپاسى كه به همراه نعمتهايت جاويدان باشد ، تو را سپاس ، سپاسى كه مطابق كردارت باشد ، تو را سپاس ، سپاسى كه بر خشنوديت بيفزايد و تو را سپاس به همراه شكر هرسپاسگذارى .
4 . پروردگارا بر محمد و آل محمد درود فرست درود پاكيزهاى كه پاكيزهتر از آن نباشد و بر او درود فرست درود فزايندهاى كه فزايندهتر از آن نباشد و درودى خشنود كه برتر از آن درودى نباشد .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 179
مساهمون: منذر حكيم
ص١٧٩