تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 171

مساهمون:

ص١٧١
شمردم و بدين جهت دورم نموده‌اى . . . يا اينكه مرا در مجالس اهل علم نيافتى و خوارم ساختى ، شايد هم از غفلت‌زدگانم يافتى كه از رحمتت نااميدم نمودى يا شايد مرا در انس با مجالس اهل باطل يافتى كه مرا به آن وانهادى ، شايد دوست ندارى دعايم را بشنوى كه دورم كرده‌اى و يا به كيفر گناهانم مجازات كرده‌اى ، شايد هم اين حال ، مكافات كمى شرم و حياى من باشد . . . خداوندا اگر مرا به زنجيرهاى گران ببندى و از ميان همهء خلايق تنها مرا از عطاى خود محروم نمايى و رسوايىهايم را پيش چشم همه آشكارسازى و فرمان دهى تا مرا به دوزخ اندازند و ميان من و خوبان جدايى افكنى هرگز رشتهء اميدم از تو قطع نشود و از اميدى كه به عفو و بخششت دارم دست نكشيده محبتت از دلم بيرون نخواهد رفت . . . خداوندا به غربتم در اين دنيا ، اندوهم در هنگام مرگ ، تنهاييم در قبر ، وحشتم در لحد و حال ذلتم در پيشگاهت به هنگام حسابرسى اعمال رحم كن ، و گناهانى را كه از همهء انسان‌ها تاكنون پنهان مانده و تو از آن آگاهى بيامرز و همچنان بر من پرده پوشى كن ، خدايا آنگاه كه در بستر مرگ افتاده‌ام و فقط به دست دوستانم ، از اين پهلو به آن پهلو مىشوم ، بر من رحم كن ، آنگاه كه جسد مرا در محل غسل مىخوابانند بر من تفضل فرما ، و آنگاه كه خويشانم ، اطراف جنازه‌ام را گرفته‌اند و به سوى گور مىبرند ، با من مهربانى كن و آنگاه كه به تنهايى در درون حفرهء قبر به پيشگاهت فرودمىآيم بر من ببخشاى و به غربتم در اين خانهء جديد رحم كن تا با غير تو انس نگيرم « 1 » .
هامش
( 1 ) . ر ك مفاتيح الجنان « دعاى معروف به دعاى ابو حمزهء ثمالى » .