ايشان از ترس خدا به لرزه مىافتاد . او به گونهاى به نماز مىايستاد كه گويا بردهء خوارى در برابر پادشاهى بس بزرگ ايستاده است ، وى چنان نماز مىگزارد كه تو گويى آخرين نماز عمر خويش را مىخواند و ديگر تا ابد امكان خواندن نماز برايش فراهم نخواهد شد .
امام باقر عليه السّلام از خشوع پدرش چنين حكايت مىكند :
على بن الحسين چنان نماز مىخواند كه گويا تنهء درخت بىحركتى است كه فقط باد بعضى از برگهايش را تكان مىدهد « 1 » .
ابان بن تغلب كيفيت نماز امام سجاد عليه السّلام را براى امام صادق عليه السّلام اينطور تعريف كرده است : ديدم كه وقتى على بن الحسين عليه السّلام به نماز مىايستاد چهرهاش رنگبهرنگ مىشد . امام صادق عليه السّلام فرمودند : به خدا سوگند على بن الحسين عليه السّلام كسى ( خدايى ) را كه در برابرش به نماز مىايستاد مىشناخت « 2 » .
از جلوههاى خشوع امام سجاد عليه السّلام در نماز اين بود كه چون به سجده مىرفت تا از عرق خيس نمىشد برنمىخواست « 3 » و از زيادى اشك و گريه چنان تر مىشد كه گويى او را در آب فروبردهاند « 4 » ، از ابو حمزهء ثمالى نقلشده است كه ديد عباى امام در حال نماز از يكى از شانههايش افتاده و امام عليه السّلام آن را روى شانهاش صاف نمىكند ، [ پس از نماز ] ابو حمزه سبب اين امر را از امام عليه السّلام جويا شد حضرت در پاسخ به وى فرمودند : واى بر تو آيا مىدانى در برابر چهكسى بودم بدانكه همان مقدار از نماز بنده مقبول درگاه خدا مىافتد كه با حضور قلب به جا آورده باشد « 5 » .
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة 4 / 685 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . تهذيب الأحكام 2 / 286 ح 1146 .
( 4 ) . بحار الأنوار 46 / 108 .
( 5 ) . علل الشرائع 88 ، بحار الأنوار 46 / 61 .