تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 156

مساهمون:

ص١٥٦
تقرب پرهيزگاران است و از مهمترين كشش‌هاى درونى امام سجاد عليه السّلام همين عبادت بود كه آن حضرت آن را به‌عنوان وسيلهء صعود به سوى خداوند متعال مىدانست و چون مىخواست به نماز بايستد لرزه بر اندامش مىافتاد ، از علت آن سؤال كردند ، فرمود : آيا مىدانيد كه در برابر چه‌كسى قرار گرفته و با كه مناجات مىكنم ؟ « 1 » . حال ، بعضى از خصوصيات نماز آن حضرت را برمىشماريم :

الف - عطر زدن

آن حضرت هرگاه آهنگ نماز مىكرد از شيشهء عطرى كه در سجادهء نماز خود قرار داده بود خود را خوشبو مىساخت « 2 » .

ب - لباس آن حضرت در هنگام نماز

امام سجاد عليه السّلام در وقت نماز پشمينه‌اى درشت مىپوشيد تا بيشتر نفس خود را در برابر عظمت خدا خوار كند .

ج - خشوع

نماز امام سجاد عليه السّلام مثل اعلاى انقطاع كامل به سوى خداوند و بريدن از عالم ماديات بود كه در آن‌حال از پيرامون خويش غافل شده و چيزى را در اطراف خود احساس نمىكرد بلكه از شدت رابطهء قلبى با خدا حتى خويشتن خويش را نيز احساس نمىكرد . راويان در توصيف نماز آن حضرت گفته‌اند : امام سجاد عليه السّلام در هنگام خواندن نماز رنگ‌به‌رنگ مىشدند و اعضاى بدن
هامش
( 1 ) . خصال 2 / 620 . ( 2 ) . بحار الأنوار 46 / 58 .