جهت به انزوا كشيدن و كنار نهادن كامل اهل بيت از جايگاه رهبرى بعد از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بر آن بزرگواران تحميل نمود .
شهادت جانسوز حضرت زهرا عليها السّلام
رحلت غمبار رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله تأثيرى دردناك در روح پاك امام حسين عليه السّلام كه كمتر از هشت بهار از عمر شريف وى سپرى شده بود ، برجاى نهاد .
ديرى نپاييد كه حسين عليه السّلام به مصيبت جانكاه شهادت مادر گرامىاش فاطمه دخت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله با آن شكل فجيع و دردآور كه از جور و ستم و بيداد و غصب حقوقش طى مدت زندگىاش پس از پدر ، در رنج بود ، دست به گريبان شد . رنجهاى مادر در روح لطيف امام حسين عليه السّلام تأثيرى بسزا داشت ؛ زيرا هرگاه آن حضرت پس از رحلت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به مادر مهربانش مىنگريست او را گريان و اندوهگين و دل شكسته مىيافت .
روايت شده كه حضرت زهرا عليها السّلام پس از رحلت پدر بزرگوارش همواره سر مباركش با پارچهاى بسته ، پيكرش ضعيف و ناتوان و از پا افتاده ، گريان و سوخته دل بود . لحظه به لحظه از هوش مىرفت و به فرزندانش مىفرمود : پدر بزرگوارتان كه پيوسته به شما ارج و احترام مىنهاد و يكى بعد از ديگرى شما را در آغوش مىگرفت كجاست ؟ آن پدر بزرگوارى كه بيش از همه نسبت به شما مهربان بود ، و اجازه نمىداد شما روى زمين راه برويد ، كجاست ؟ از اين پس هيچگاه نخواهم ديد او اين در را باز كند و شما را بر شانهء خود سوار كند ، چنانكه همواره اين كار را با شما انجام مىداد . « 1 »
هامش
( 1 ) . بحار الانوار 43 / 181 .