مىساخت ، تا بدين وسيله مراتب علاقه و محبت و نيز مقام و منزلت وى را به مسلمانان بنماياند و چه بسيار اتفاق مىافتاد كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله شتابان سخنان خويش را قطع مىكرد و فرزند دلبندش را كه به سمت او مىآمد و گاهى مىلغزيد و به زمين مىخورد ، دربر مىگرفت و او را با خود بر فراز منبر مىبرد « 1 » . امور ياد شده همه ، دليل بر جايگاه برجسته و نقش ارزندهء آن بزرگوار در آيندهء امت ، تلقى مىشد .
زمانى كه مسيحيان نجران حضور پيامبر اكرم شرفياب شدند و در مورد دعوت آن حضرت به اسلام و اعتقاد به يكتاپرستى خالص با وى به بحث و مناقشه پرداختند و با اينكه حق بر ايشان روشن گشت ، از پذيرفتن آن سر باز زدند و خداوند فرمان مباهله داد ، رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله به اتفاق افرادى كه در تقوا و شايستگى برجستهترين انسانهاى روى زمين و در مقام و جايگاه محبوبترين آنان در پيشگاه خدا به شمار مىآمدند ، يعنى على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام به سوى مسيحيان نجران رفت تا به همراه اين جمع با كفر پيشگان و مشركان و كجانديشان ، مباهله كند . و در همان زمان - با اين كار نشان داد كه آنان خاندان نبوت به شمار آمده و رسالت اسلام به وجود آنها برپاست و گذشت و بخشش آنان به خاطر آرمان و اعتقاد ، پايانى ندارد « 2 » .
مسيحيان با مشاهدهء چهرههايى درخشان و نورانى از پرتو توحيد و عصمت ، از انجام مباهله منصرف شدند و پذيرا گشتند با پستى و ذلّت جزيه بپردازند .
برههء كوتاهى را كه امام حسين عليه السّلام در كنار جدّ بزرگوارش رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله سپرى كرد از مهمترين و زيباترين مقاطع كل تاريخ اسلام ، به شمار مىآيد . نبى
هامش
( 1 ) . مسند احمد 5 / 354 ، اعلام الورى 1 / 431 ، كنز العمال 7 / 167 ، صحيح ترمذى 5 / 616 ح 3774 .
( 2 ) . مسند احمد 1 / 185 ، صحيح مسلم ، كتاب فضائل ، فضائل على 2 / 360 ، صحيح ترمذى 4 / 293 ح 2085 .