بخش سوّم از ولادت تا امامت
امام حسين در دوران حيات رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله
خانوادهء على و فاطمه و فرزندانش عليهم السّلام در زمان حيات نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله و در رسالت اسلامى ، بسيار گسترده و از معانى و مفاهيم ژرفى برخوردار بود ، زيرا اين خانه در آينده رسالت الهى را در خود جاى مىداد و سنگينى بار خلافت و مسئوليت حراست از دين و امت را به دوش مىكشيد .
طبيعى بود كه اين خانه از باران مهر و محبّت و مراقبت و الطاف پدرانهء نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله از سهمى بسزا و بهرهاى فوقالعاده برخوردار باشد . رسول خدا همهء توش و توان خود را به كار برد تا درخت خجسته و مبارك خويش را در خانهء على آبيارى و صبح و شام از آن مراقبت نمايد و در تبيين اين امر كه سرنوشت امت در گرو سلامت اين خانواده و اطاعت از اعضاى آن است بكوشد ، چنان كه اين معنا در اين فرمودهاش به خوبى جلوهگر است :
« انّ عليا راية الهدى بعدي و إمام أوليائي و نور من أطاعني » « 1 » ؛
على ، پس از من پرچم هدايت ، پيشواى دوستدارانم و نور پيروان من است .
از همان زمان كه گيتى به نور ولادت حسين عليه السّلام منوّر گشت ، در دل نبى
هامش
( 1 ) . حلية الأولياء / 67 ، نظم درر السمطين / 114 ، تاريخ ابن عساكر 2 / 189 ح 680 ، مقتل خوارزمى 1 / 43 ، جامع الجوامع سيوطى 6 / 396 ، منتخب الكنز 6 / 953 ح 2539 ، فصول المهمهء ابن صباغ / 107 ، تاريخ الخلفاى سيوطى / 173 ، مجمع الزوائد 9 / 135 ، كنز العمال 5 / 153 ، صحيح ترمذى 5 / 328 ، ح 3874 و أسد الغابه 2 / 12 .