2 . زندگى وى در دوران خلفاى سهگانه ، از سال 11 تا 35 هجرى .
3 . زندگى او در دوران دولت مبارك علوى ، يعنى از زمان بيعت مردم با پدر ارجمندش تا زمان شهادت آن حضرت از سال 35 تا 40 هجرى .
4 . زندگى وى در دوران برادر بزرگوارش امام حسن عليه السّلام كه قريب به ده سال ، يعنى از اواخر رمضان سال 40 تا آغاز يا پايان صفر سال 50 هجرى كه امام حسن عليه السّلام به شهادت رسيد و زمام پيشوايى و امامت را پس از برادر ، به عهده گرفت .
دومين دورهء زندگى ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام پس از شهادت برادر بزرگوارش امام مجتبى عليه السّلام آغاز و با شهادت آن بزرگوار در روز عاشوراى سال 61 هجرى در سرزمين كربلا ، پايان يافت ، كه اين خود داراى دو مرحله است :
1 . نخستين مرحله ، دوران زندگى حضرت طى حكومت معاويه است ، كه آن حضرت عليه السّلام با اينكه معاويه به هيچيك از شروط امام حسن عليه السّلام عمل نكرد .
ولى امام حسين عليه السّلام به قرارداد صلحى كه توسط برادرش امام مجتبى عليه السّلام با معاويه صورت گرفته بود ، پايبندى نشان داد . معاويه ، تن در ندادن خود را به شروط ياد شدهء صلح با ارسال زهر كشنده به امام مجتبى عليه السّلام نمودار ساخت تا از وجود رقيبى مخالف ، رهايى يابد و در جهت كانديدا ساختن فرزند فاسقش يزيد براى حكومت ، موانع را از سر راه بردارد .
2 . دومين مرحله از زمانى آغاز مىشود كه معاويه فرزندش يزيد را به عنوان جانشين پس از خود ، به مسلمانان تحميل كرد ، و كوشيد تا از امام حسين عليه السّلام براى او بيعت بگيرد ، تا به جناح مخالفى كه به خوبى از ريشهدار بودن آن در دوران امام على عليه السّلام آشنا بود ، پايان دهد . امام عليه السّلام و از همين رهگذر ، قيام و نهضت خويش را كه آتشفشانى زير خاكستر بود ، آغاز نمود ؛ كه
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 74
مساهمون: منذر حكيم
ص٧٤