ظهر روز دهم محرم ( عاشورا ) را در اوج نبرد با سپاهيان دشمن كه از هر سو وى را در محاصره داشتند و وجود نازنينش را آماج تير ساخته بودند ، به جا آورد . « 1 »
امام عليه السّلام در كمال فروتنى در پيشگاه خداى عزّ و جلّ رهسپار بيت اللّه الحرام مىشد تا با خضوع و خشوع تمام مناسك حج را به جاى آورد ، تا آنجا كه بيست و پنج بار پياده حج انجام داد « 2 » .
حالات خضوع و خشوع او در موسم حج در عرفات و نيايش طولانى حضرت با پروردگار خويش كه در دامنهء كوه به حال ايستاده انجام پذيرفت و مردم گرد او حلقه زده بودند ، ميان محدثان شيعه و طبقات گوناگون آنان مشهور است .
ابا عبد اللّه الحسين عليه السّلام در حق مردم نيكى و احسان و انفاق فراوان داشت ، روايت شده آن بزرگوار قطعهاى زمين به ضميمهء اشياء ديگرى به ارث برد و قبل از تحويل گرفتن ، همه را صدقه داد وى در تاريكى شب براى فقرا و مستمندان مدينه مواد خوراكى به دوش مىكشيد و جز پاداش الهى و تقرب به پيشگاهش مزدى درخواست نمىكرد « 3 » .
هامش
( 1 ) . ينابيع الموده / 410 ، مقتل خوارزمى 2 / 17 .
( 2 ) . سير اعلام النبلاء 3 / 193 ، مجمع الزوائد 9 / 201 .
( 3 ) . حياة الامام الحسين 1 / 135 .