3 - بخشش و سخاوت
با روح بزرگ و والايى كه امام حسين عليه السّلام از آن برخوردار بود و به يارى نيازمندان مىشتافت و به زنان بىسرپرست و يتيمان رسيدگى مىكرد . آنان را كه حضورش شرفياب مىشدند ، شاد و مسرور مىساخت و نياز نيازمندان را بىآنكه فرصت درخواست نياز بدانان دهد ، تا احساس خوارى و ذلّت كنند ، برآورده مىساخت . رحم و شفقت او پايانى نداشت . هرگاه اموالى به دستش مىرسيد آن را ميان نيازمندان تقسيم مىكرد و اين خود ، از ويژگىهاى انسانهاى سخاوتمند و بخشنده و سرشت و خوى افراد كريم و دريا دل و نشان انسانهاى باگذشت است .
امام حسين عليه السّلام در تاريكى و ظلمت شب ، انبانى پر از غذا همراه با پول به خانههاى زنان بىسرپرست و يتيمان مىبرد ، به گونهاى كه حتى معاوية بن ابى سفيان بدين سخاوت و بخشش اعتراف كرد . او وقتى مقدارى هدايا به برخى از سران و شخصيتها فرستاد گفت : حسين [ بن على ] بخشش خود را نخست از يتيمانى كه پدرانشان را در جنگ صفين در سپاه پدرش [ على ] از دست دادهاند ، آغاز مىكند و اگر چيزى اضافه آمد با آن شتر ، نحر كرده و مردم را اطعام مىكند و به آنان شير مىنوشاند . « 1 »
در موردى سرشار از محبت و انسانيّت و مهربانى ، در ازاى يك تهنيت ، بندهاى را آزاد ساخت . انس روايت كرده و مىگويد : نزد امام حسين عليه السّلام شرفياب بودم ، كنيزكى كه دسته گلى در دست داشت بر آن حضرت وارد شد و
هامش
( 1 ) . حياة الامام الحسن 1 / 128 به نقل از عيون الاخبار .