تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 319

مساهمون:

ص٣١٩
خاتم النبيين و آله الطاهرين المخلصين ، اللهم اجعلني أخشاك كأنّي أراك ، و أسعدني بتقواك ، و لا تشقني بمعصيتك ، و خرلي في قضائك ، و بارك لي في قدرك حتى لا احبّ تعجيل ما أخرت و لا تأخير ما عجّلت » ؛ « 1 » سپاس خدايى كه كسى را به فرزندى نپذيرفته تا از او ارث ببرد و در قلمرو حكومتش شريكى ندارد تا بر آن‌چه پديد آورده بر ضد او عمل كند و نه از سر خوارى و ذلّت حامى و پشتيبانى انتخاب كرده كه در آن‌چه به وجود آورده ، وى را يارى و كمك رساند . او منزّه است ، منزّه ، اگر در زمين و آسمان دو معبود وجود داشت ، هردو به تباهى كشيده شده و فرومىريختند . منزّه است خداى يگانه و يكتا و بىنيازى كه فرزندى نداشته و فرزند كسى نبوده و برايش همتايى وجود ندارد . سپاس او را سزاست كه با سپاس فرشتگان مقرّب و پيامبران مرسل برابر است و درود خدا بر بهترين بندگانش خاتم انبياء و خاندان پاك و مخلص او باد . خدايا ! به من چنان مقامى از ترس و وحشت از عظمت خودت عطا كن كه گويى تو را مىبينم و به تقواى خود سعادت ببخش و با معصيت و نافرمانى از خود ، مرا شقاوتمند و بيچاره مكن و قضا و قدر خويش را برايم خير و مبارك گردان تا در خوشى و ناخوشى مقدّراتت آن‌چه تو برايم ديرتر مىخواهى ، خود زودتر آن را دوست نداشته باشم و آن‌چه را زودتر مىخواهى ، ديرتر بدان مايل نباشم .
هامش
( 1 ) . بحار الانوار 98 / 218 - 219 .