اليك بإرادتك غير ظنين و لا مظنون و لا مراب و لا مرتاب ، انّك انت ارحم الراحمين » ؛ « 1 »
خدايا ! هركس در جستجوى پناهگاهى است ولى پناهگاه من تويى و هركس در پى يار و ياورى مىگردد ، اما يار و ياور من تو هستى . خدايا ! بر محمد و خاندانش درود فرست و ندايم را بشنو و دعايم را اجابت فرما و جايگاه بازگشتم را نزد خود مقرّر دار . خدايا ! تو را به عظمتى كه در آن حرص و آز نفسانى و فتنهاى نيست و هيچ ظن و گمانى در آن دخالت ندارد و هيچ راهى را دگرگون نمىسازد سوگند مىدهم كه مرا در كوران امتحانها و آزمايشها و از گزند شيطان حفظ نما ، تا مرا به سوى خود بازگردانى و هيچ گمان و ترديدى در من باقى نمانده باشد ، به راستى كه تو مهربانترين مهربانانى .
5 . حضرت در قنوت نماز خود دعاى ديگرى را نيز زمزمه مىكرد و عرضه مىداشت :
« اللهم منك البدء و لك المشيئة و لك الحول و لك القوة ، و أنت اللّه الذي لا إله الا انت جعلت قلوب اوليائك مسكنا لمشيّتك و مكمنا لإرادتك ، و جعلت عقولهم مناصب اوامرك و نواهيك فأنت اذا شئت ما نشاء حركت من أسرارهم كوامن ما ابطنت فيهم ، و ابدأت من إرادتك على ألسنتهم ما افهمتهم به عنك في عقودهم بعقول تدعوك و تدعو اليك بحقائق ما منحتهم به ، و إنّي لأعلم ممّا علمتني ممّا أنت المشكور على ما منه أريتني و اليه آويتني » ؛
خدايا ! قضا و قدر ، از ناحيهء تو و توان و قدرتى جز قدرت تو وجود ندارد ، تو خدايى كه معبودى جز تو نيست . دل اولياى خود را جايگاه ارادهء خويش قرار دادى
هامش
( 1 ) . مهج الدعوات / 49 .