دريغ داشتى در عوض بهتر از پيروزى را در آخرت نصيبمان گردان و انتقام ما را از ستمپيشگان بستان . اين را گفت و جنازهء كودك را بغل گرفت و در كنار جنازههاى ديگر اعضاى خاندانش قرار داد .
عبد اللّه بن عقبهء غنوى ، ابو بكر بن حسن بن على بن ابى طالب عليه السّلام را با شليك تيرى به شهادت رساند .
عباس بن على با مشاهدهء تعداد زياد شهداى خاندانش رو به برادران مادرى خود عبد اللّه ، جعفر ، عثمان ، نمود و بدانان فرمود : اى فرزندان مادر ! به ميدان بشتابيد تا خود شاهد باشم كه خيرخواهانه در راه خدا و رسولش جان باختهايد ، زيرا شما داراى فرزندى پس از خود نيستيد .
نخست عبد اللّه به ميدان رفت و پيكارى سخت آغاز كرد و با هانى بن ثبيت حضرمى درگير و دو ضربت بين آنان ردوبدل شد و توسط هانى به شهادت رسيد . پس از او جعفر بن على به صحنهء كارزار شتافت و او نيز توسط هانى به شهادت رسيد و خولى بن يزيد اصبحى با عثمان بن على كه در جايگاه برادرانش ايستاده بود ، به نبرد پرداخت و با تيرى كه به سوى او شليك كرد وى را بر زمين افكنده و مردى از بنى دارم ، بر او حملهور شد و سر از بدن او جدا كرد .
لشكريان يكپارچه بر حسين يورش بردند تا او را به اردوگاهش عقب برانند . در اينجا تشنگى بر امام چيره شد و به اتفاق برادرش عباس از دژى خاكى عبور كرد تا به آب فرات دست يابد . ولى جمعى از سپاهيان ابن سعد مانع حضرت شدند . و مردى از قبيلهء دارم از جمع سپاه خطاب به آن جمعيت گفت : واى بر شما ! بين او و آب فرات فاصله بيندازيد و نگذاريد به آب دست يابد . امام حسين عليه السّلام به پيشگاه خدا عرضه داشت : « خدايا ! او را همواره تشنهكام
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 269
مساهمون: منذر حكيم
ص٢٦٩