امام عليه السّلام بدانان فرمود :
مرگتان باد ! و خوارى و ذلّت قرينتان باشد . آيا پس از آنكه با شوروشوق فراوان دست يارىخواهى به سمت ما دراز كرده و ما را به يارى خويش خوانديد و آنگاه كه به درخواست شما پاسخ مثبت داده و بىدرنگ به يارى شما شتافتيم ، شمشيرهايى را براى دفاع از ما به دست گرفته بوديد ، به روى خودمان كشيديد و آتش ستمسوزى را كه ما بر ضدّ دشمنان مشترك خود و شما برافروخته بوديم ، بر ضد ما شعلهور ساختيد ، در نتيجه به حمايت و پشتيبانى دشمنان و به زيان دوستان و پيشوايتان بهپا خاستيد ؟ بىآنكه دشمنانتان عدل و دادى در جامعه شما حاكم ساخته باشند و يا اميد چشمانداز آيندهء بهترى برايتان وجود دارد .
واى بر شما ! - آيا سزاوار بلا نيستيد - كه از ما رو برتافتيد و زمانى كه شمشيرها در نيام ، تيغها در غلاف و دلها آرام و رأى و انديشهها بىتشويش بود ، شما آتش مبارزه را دامن زديد و مانند مور و ملخ از هرسو به جانب ما رو آورديد ولى بسان پروانه از هر طرف فروريختيد و عهد و پيمان خود را شكستيد .
اى بردگان امت ! مرگ و خوارى و ذلّت قرينتان باد !
اى پسماندههاى گروهها و احزاب تبهكار !
اى پشتسراندازان كتاب الهى !
اى تحريفكنندگان سخنان پيامبر !
اى جمع تبهكار و جنايتپيشه !
اى فروافتادگان از دماغ شيطان !
اى خاموشكنندگان شيوه و روش نورانى رسول اكرم !
آيا شما حاضر شدهايد به يارى اين طغيانگران تبهكار و استبدادگر بشتابيد و دست از يارى ما بشوييد ؟
آرى ، به خدا سوگند ! فريبكارى و پيمانشكنى ، صفت پليد ديرينهء شماست ، ميان شما
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 261
مساهمون: منذر حكيم
ص٢٦١