پراكندگى مكن . « 1 »
از اينجا بود كه امام حسن عليه السّلام و پس از او امام حسين عليه السّلام در جهت گسترش رسالت و ايجاد آمادگى براى قيامى كه معاويه با جور و ستم خود و فاصلهء حكومتش با حكومت صحيح اسلامى آن را تقويت كرده بود ، به شيوهء ديگرى متوسل شدند . رفتار سلطهء حاكم اموى با مردم به گونهاى بود كه بسيارى از مردم و - به گونهاى خاص - اكثريت اهالى عراق پس از مرگ معاويه ، كينه و دشمنى بنى اميه و دوستى و محبت اهل بيت عليهم السّلام را به عنوان يك عقيده ، باور داشتند . « 2 »
موضعگيرىها پيش از قيام امام عليه السّلام
نهضت و قيام امام حسين عليه السّلام جنبشى مقطعى و زودگذر و يا واكنشى نابه هنگام نبود ، بلكه آن حضرت خود ، باقيماندهء نبوت و وارث رسالت و پرچمدار ارزشهاى والايى به شمار مىآمد كه اسلام آنها را ميان مسلمانان به وجود آورده و پايه و اساس آنها را تحكيم بخشيده بود ، چنانكه از رحلت جانسوز پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله كه همواره آن حضرت ، حسين را ستوده و مقام منزلت وى را تشريح نموده بود ، مدت چندانى سپرى بود . در همين زمان ، اهداف شوم امويان در قبال رسالت اسلامى نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله و امت معتقد به رسالت آن حضرت ، پديدار گشت .
اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السّلام با پديدارى تمام به دفاع از حق و عدالت
هامش
( 1 ) . الامامة و السياسة 1 / 188 ، اخبار الطوال / 224 ، اعيان الشيعه 1 / 582 .
( 2 ) . الفتنة الكبرى - على و بنوه - طه حسين / 290 . براى شرح بيشتر به كتاب ثورة الحسين ، ظروفها الاجتماعيه و آثارها النفيسه / 127 مراجعه شود .