اين وصيت حسين بن على به برادرش محمد حنفيه است . حسين گواهى مىدهد كه معبودى جز خداى يگانه نيست و محمد ، بنده و فرستادهء اوست و آيين حق را از سوى خدا براى جهانيان آورده است و شهادت مىدهد كه بهشت و دوزخ حق است و روز رستاخيز بىترديد به وقوع خواهد پيوست و خداوند در آن روز همهء مردگان را زنده مىگرداند ، من نه از سر خودخواهى و نه براى خوشگذرانى و تفريح و نه فساد و ستمگرى ، از مدينه خارج مىگردم ، بلكه هدفم از اين سفر ، اصلاح مفاسد و تباهىهاى امت و امر به معروف و نهى از منكر و زنده كردن سنّت جدم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و راه و رسم پدرم على بن ابى طالب است . هركس اين واقعيت را از من پذيرا شود ، راه خدا را پذيرفته و گرنه صبر و بردبارى پيشه خواهم ساخت تا خداوند ميان من و دشمنانم داورى كند كه او بهترين داوران است .
امام عليه السّلام با وصيت ديگرى به ام سلمه ، وى را به امور مربوط به امامت پس از خود سفارش نمود .
روايت شده هنگامى كه امام عليه السّلام تصميم گرفت از مدينه خارج شود . ام سلمه - رضى اللّه عنها - حضور وى شرفياب شد و عرضه داشت : فرزندم با رفتن خويش به سوى عراق مرا اندوهگين مساز . من از جدت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شنيدم كه مىفرمود : فرزندم حسين عليه السّلام در سرزمين عراق در منطقهاى به نام كربلا به شهادت خواهد رسيد ، امام عليه السّلام در پاسخ ام سلمه فرمود :
مادر ! به خدا سوگند ! من نيز خود مىدانم كه قطعا كشته خواهم شد ، و چارهاى جز اين برايم وجود ندارد ، به خدا سوگند ! به روزى كه در آن كشته خواهم شد آشنا هستم و قاتل خود را نيز مىشناسم و مكانى را كه در آن به خاك سپرده مىشوم مىدانم و به خوبى مىدانم چه كسى از خاندان و نزديكان و پيروانم كشته خواهند شد ، مادر ! اگر بخواهى مىتوانم محل قبر و مدفنم را به تو نشان دهم .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 177
مساهمون: منذر حكيم
ص١٧٧