تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 159

مساهمون:

ص١٥٩
مسلمانان بپرهيز ، مبادا آن‌ها را به آشوب و فتنه بكشانى در صورتى كه من فتنه و آشوبى براى مردم بزرگتر از حكومت تو بر آن‌ها سراغ ندارم براى خود و دين و امّت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كارى برتر از مبارزهء با تو نمىبينم ، اگر اين كار را انجام دهم مايهء تقرّب به خداست و اگر از آن دست بردارم براى حفظ دينم به پيشگاه خدا استغفار مىكنم و در كارهايم از او توفيق و راهنمايى مىطلبم . نوشته‌اى : اگر به تو اعتراض كنم ، به من اعتراض مىكنى و اگر تو را بفريبم ، از در حليه و نيرنگ با من درخواهى آمد ، اكنون هر حيله‌اى مىتوانى به كار ببر من اميد آن دارم كه فريبت به من آسيبى نرساند و بيش از همه به خودت زيان خواهد رساند ، زيرا تو بر مركب جهل و نادانىات سوار شده‌اى و به پيمان‌شكنى خود علاقه‌مندى . به جانم سوگند ! به هيچ شرطى پايبند نماندى و با به شهادت رساندن افرادى كه پس از برقرارى صلح و سوگند دادن و عهد و پيمان گرفتن ، آنان را كشتار نمودى ، عهد و پيمان خويش را زير پا نهادى و بىآن‌كه با كسى سر جنگ داشته و يا كسى با آنان بستيزد ، آن‌ها را از دم تيغ گذراندى . اين كار را تنها بدين جهت انجام دادى كه آنان فضائل ما را بازگو مىكردند و به حقوق ما ارج مىنهادند . از بيم اين‌كه مبادا اگر آن‌ها را به شهادت نرسانى قبل از اين‌كه كارى انجام دهند از دنيا به روى و يا آنان پيش از آن كه آنان بر اين قضيه آگاه گردند مرگ به سراغشان آيد . اى معاويه ! تو را به قصاص الهى مژده باد ، به روز حساب ايمان بياور و به هوش باش كه خدا نوشتارى دارد كه هر ريز و درشتى در آن ثبت مىشود خداوند هيچگاه فراموش نمىكند كه تو مردم را به صرف اتهام ، به قتل مىرساندى و اولياى خدا را از خانه‌هايشان به ديار غربت تبعيد مىكردى و براى پسرك خام و باده‌نوش خود و همبازى سگان ، بيعت گرفتى . ترديدى نيست كه به خويشتن زيان رساندى و دينت را به تباهى كشاندى و مردم را