از آنها نظير : زرقاء دختر عدى ، سوده دختر عمّاره و امّ الخير با رقيّه را مورد بيم و تهديد قرار داد .
معاويه با اشاره به تمام كارگزارانش از آنان خواست خانههاى شيعيان را ويران نمايند و نام آنها را از دفتر پرداخت ( بيت المال ) محو و سهميهء پول و خرجى آنها را قطع كنند ، همچنين به عمّال و مزدوران خود سفارش كرد تا گواهى شيعيان را در مسائل قضاوت و داورى و موارد ديگر نپذيرند تا برخوارى و ذلّت آنان بيفزايد .
بيان انحرافات و جرايمى كه معاويه مرتكب شد در اين اشارات گذرا نمىگنجد و به جهت تعدّد و گسترش آنها كتابى ويژه مىطلبد ، اينك در درجهء نخست مقصود ما از اين اشارات ، عنوان مقدمهاى در جهت بيان جنايت بزرگ وى تلقى مىشود كه به قيام سيد الشهداء عليه السّلام انجاميد ، جنايتى كه در تحميل فرزند فاسقش يزيد به عنوان جانشين خود ، تحقق يافت .
بيعت گرفتن با زور
خلافت ، در دوران ابو بكر و عثمان داراى اندكى رنگ و آب اسلامى بود و اين خلفا با شعار خلافت و جانشينى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله حكومت مىكردند .
معاويه نيز آنگاه كه زمام حكومت را به دست گرفت - با اينكه به اندكى از نيرنگ و فريبكارهاى او پى برديم - هيچگاه به خود جرأت نداد رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و رسالت آن بزرگوار را آشكارا و صريح در آغاز حكومتش به هماوردى بطلبد ؛ زيرا معاويه براى تحكيم نمودن حكومت و در جهت اجراى سلطهء بيشتر بر مسلمانان ، از مظاهر اسلامى بهره مىگرفت . از اينجاست كه معاويه به حيلهگرى و زيركى فوقالعادهاى توصيف شده چون بر بيهوده