تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 105

مساهمون:

ص١٠٥
10 . پسرم ! راز و رمز علم و دانش نرمى و ملايمت است و آفت آن درشت خويى است ، صبر در معصيت‌ها از گنجينه‌هاى ايمان است ، پارسايى زيور فقر و تهيدستى و شكر ، زيور توانگرى است بسيار ديدار كردن از كسى ، ملالت آور است و آرامش و اعتماد پيش از آزمايش ، بىاحتياطى تلقى مىشود و خود بينى شخص ، دليل بر سستى عقل و خرد اوست . 11 . پسرم ! مجد و شرافتى برتر از اسلام نيست ، و كرمى عزيزتر از تقوا و دژى استوارتر از ورع نيست و شفيعى مؤثرتر از توبه و جامه‌اى زيبنده‌تر از عافيت و مال برطرف‌كنندهء نيازى برتر از رضاى به رزق و روزى نيست . هركس به همان گذران روزانهء زندگىاش خشنود باشد زود به آسايش رسيده و به آرامش و رفاه دست يافته است . 12 . پسرم ! آز و طمع ، كليد رنج و بلا و مركب سختىها و سبب فرو افتادن در وادى گناهان است . شكم‌پرستى هر عيب و بدى را دربر دارد ، براى ادب آموختن خويش ، همان بس آن‌چه را براى خود نمىپسندى براى ديگران نيز مپسند ، نيز برادرت همان حقى را بر تو دارد كه تو بر او دارى . هركس بدون عاقبت انديشى ، خود را وارد كارها كند در معرض گرفتارىهاست ، انديشه و تدبير پيش از انجام كار ، تو را از پشيمانى آسوده خاطر مىكند . كسى كه با آراء گوناگون روبرو شود ، جاهاى خطا را مىفهمد ، صبر و بردبارى سپر فقر و تنگدستى است ، بخل ، پوشش زبونى است ، حرص نشانهء نياز است ، خويشاوند تنگدست بهتر از ثروتمند جفا كار است . هرچيزى روزى و قوتى دارد و آدمى قوت مرگ است .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 105 | منذر حكيم / عدى غريباوى / عباس جلالى