4 . پسرم ! هركس به عيب مردم بنگرد و آن را براى خود بپسندد ، خود همان احمق است و هركس بينديشد ، عبرت آموزد ، و هركه عبرت گيرد گوشه نشينى اختيار كند و هركه گوشه نشين گردد ، سالم بماند هركس ترك شهوت كند . آزاد زندگى كند و هركس حسد را ترك كند ، مورد محبت مردم خواهد بود .
5 . پسرم ! عزت فرد با ايمان ، بىنيازى او از مردم است ، قناعت مالى است كه تمام شدنى نيست ، هركس مرگ را زياد ياد كند به اندكى از مال دنيا خشنود گردد و هركس بداند سخنش از كردار او به شمار مىآيد كم سخن مىگويد مگر در آنچه سودى به دو بخشد .
6 . پسرم ! شگفتا ! از كسى كه از كيفر بترسد ولى دست از گناه بازندارد و اميد ثواب دارد و اما توبه نكند و كارى انجام ندهد .
7 . پسرم ! انديشه ، روشنى مىآفريند و غفلت تاريكى و جدال و گمراهى به وجود مىآورد ، خوشبخت كسى است كه از ديگرى پند گيرد . ادب بهترين ميراث و خوشاخلاقى بهترين همنشين است . نه با قطع صلهءرحم مالى افزايش مىيابد و نه با هرزگى ، توانگرى ايجاد مىشود .
8 . پسرم ! عافيت داراى ده جزء است كه نه جزء آن در خاموشى است مگر آنجا كه زبان به ذكر خدا گشوده شود و جزء ديگر در ترك همنشينى نابخردان است .
9 . پسرم ! هركس با انجام معصيتهاى الهى در مجالس ، ژست بگيرد خداوند او را خوار و زبون مىسازد و هركس در پى دانش باشد ، دانا شود .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 103
مساهمون: منذر حكيم
ص١٠٣