اجازه نمىدهد موضعى چون ابو ذر اتخاذ كنند بايد حداقل ديدگاه خود را كه همان نظريهء اسلام است در آن قضيه ابراز دارند ، زيرا اين كار مىتواند بر موضعگيرى بزرگ وى ، بعدى تبليغى و ژرفايى فكرى و سياسى ببخشد و دستآوردها و نتايجى كه از آن حاصل خواهد شد مورد حمايت قرار دهد .
با دقت در سخنانى كه امام حسن عليه السّلام در آن بحبوحه به ابو ذر فرمود درمىيابيم رفتار مخالفان با ابو ذر موجب تأسف عميق آن حضرت شد و سپس با تشويق ابو ذر ، وى را در موضعگيرىاش از او پشتيبانى مىكند و رضايت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و فراتر از آن خشنودى خداى سبحان را در آن مىداند . چنان كه حضرت مىكوشد از بار دشوارىهاى ابو ذر بكاهد و به دو بينش صحيحى ارائه مىدهد كه مىتواند شدت رنج و مصيبت او را كاهش دهد و رويارويى با مصائب و مشكلاتى را كه در انتظار وى بود بر او آسان گرداند آنجا كه فرمود :
دنيا را با به ياد آوردن زودگذر بودن آن ، رها كن و دشوارى و سختى آن را به اميد ما بعدش ناديده بگير .
2 . شركت امام حسن عليه السّلام در فتوحات
به گفت برخى از تاريخنگاران : در سال سىام هجرى ، سعيد بن عاص به « طبرستان » حمله برد ساكنان آن سامان در دوران خلافت عمر با سويد بن مقرن در برابر مالى كه به او پرداختند پيماننامهء صلحى ايجاد كرده و سپس پيمانشكنى كردند . سعيد بن عاص به اتفاق امام حسن و امام حسين و ابن عباس با آنان به نبرد پرداختند و زمانى كه مسلمانان در صدد فتح آفريقا برآمدند ، عثمان سپاهى از مدينه تدارك ديد كه جمعى از صحابه از جمله ابن عباس ، فرزند عمر ، فرزند عمرو عاص ، فرزند جعفر ، امام حسن و امام حسين