همچنين خداى سبحان در مورد حضرت يحيى عليه السّلام فرموده است :
يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا ؛
اى يحيى ! كتاب خدا را با قوّت بگير و ما فرمان نبوّت را در كودكى به او داديم .
امام حسن و امام حسين عليهما السّلام در كودكى نيز در سطح بالايى از پختگى و كمال انسانى قرار داشتند بهگونهاى كه از تمام شايستگىهايى كه آنان را مورد توجه و عنايت الهى قرار مىداد ، برخوردار و شايستهء نشانهاى افتخار فراوانى بودند كه اسلام بر زبان پيامبر بزرگ خدا به آن دو بزرگوار عطا كرده بود تا قادر بر پذيرش مسئوليتهاى بزرگ باشند .
از آنجا كه حاضران در مراسم مباهله شريك در دعوى به شمار مىآمدند بنابراين ، على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام نيز در دعوى و فراخوان براى اثبات مباهله شريك تلقى مىشدند و اين خود ، يكى از برجستهترين فضايلى است كه خداوند آن را مخصوص اهل بيت پيامبرش قرار دارد . « 1 »
انديشمندان مسلمان حضور در ماجراى مباهله را براى امام حسن و امام حسين عليهما السّلام فضيلت دانستهاند از جمله : ابو علان يكى از پيشوايان معتزله مىگويد : قضيهء مباهله ، دليل بر اين است كه امام حسن و امام حسين عليه السّلام در آن زمان به سن بلوغ رسيده بودند ، زيرا انجام مباهله از غير بالغان جايز نيست . « 2 »
مؤيد اين مسأله ، شركت اين دو امام همام در بيعت رضوان و گواهى آنان براى مادرشان زهرا عليها السّلام در ماجراى نزاع وى با ابو بكر پيرامون غصب فدك است . و ديگر سخنان و مواضعى كه نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و إله در مناسبتهاى گوناگون در قبال اين دو بزرگوار اتخاذ فرمود نيز دليل بر اين مدعاست .
هامش
( 1 ) . به تفسير الميزان ، 3 / 224 و دلائل الصدق 3 بخش 1 ص 84 مراجعه شود .
( 2 ) . اين مطلب را ابو حيّان در « البحر المحيط » در تفسير آيهء مباهله از ابو علان نقل كرده است .