تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 293

مساهمون:

ص٢٩٣
جويند و بر تو توكّل نمايند . تو سرپرست هركسى هستى كه او را سرپرستى كنى ، همهء كارها از توست ، هر انفعالى را تو گواهى و به هر اختلافى آگاهى و يارى ندادن نادانان و تمايل آنان را به دنياى زودگذر فانى و نعمت‌هاى اندكى كه پى آمدش آب جوشان پر حرارت است ، خود شاهدى . تو خود ملاحظه مىكنى كه ياران دست از ياريم برداشته و عدّه‌اى از دين بيرون رفتند و بىيار و ياور ماندم و در تنهائيم از پشتيبان و ياور ؛ به تو پناه مىجويم و به ريسمان حمايتت چنگ مىزنم و بر تو توكل مىكنم . خدايا ! تو خود به خوبى آگاهى كه من از تلاش و كوشش خود دريغ نورزيده و از آن خوددارى نكردم تا اين‌كه بىيار و تنها ماندم . از اين‌رو ، در جلوگيرى از دشمن و درهم شكستن طغيان اين طاغى ، از ريختن خون شيعيان ، از نياى خود پيروى كردم ، در امور دنيا و آخرتم همان‌گونه كه اولياى من حراست كردند ، مراقبت نمودم و همانند فروخوردن خشمشان ، خشم خود را فرو بردم و به نظام آن‌ها كارهايم را سروسامان بخشيدم و به راه آنان رفتم ، از رهنمودهاى آن‌ها استفاده كردم تا آن‌گاه كه يارى تو فرارسد كه تويى ياور حق و كمك كار آن ، هرچند زمان طول كشد و نابود كردن دشمنان به تأخير افتد . خدايا ! بر محمد و دودمانش درود فرست و دشمنانم را با ناصبان در عذاب هميشگى قرين و ممزوج گردان چشمانشان را از رشد و هدايت كور نما و در درياهاى متراكم لذّت‌ها و خوشىها سرگردانشان كن تا وقتى كه ناگهان جانشان را بستانى و خودشان در بىخبر و فريب‌خورده و در خواب باشند ، به حقى كه آن را پيروز گردانى و دست قدرتى كه بدان برگيرى و دانشى كه آشكارش سازى كه تو بزرگوار و دانايى . در آخرين فقرات اين دعا ، آثار رنج و گرفتارى كه امام عليه السّلام از حكّام بنى