اللهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد ، و امزجهم مع النصاب في سرمد العذاب ، و أعم عن الرشد أبصارهم ، و سكعهم في غمرات لذاتهم حتى تأخذهم البغتة و هم غافلون ، و سحرة و هم نائمون ، بالحق الذي تظهره ، و اليد ( التي ) تبطش بها ، و العلم الذي تبديه ، إنّك كريم عليم . . . » ؛ « 1 »
اى خدايى كه به سلطنتش ستمديده به پيروزى مىرسد و شخص دردمند به كمك و يارى او چنگ مىزند ، اراده و مشيت تو بر همهچيز سبقت دارد و فرمانت تمام گشته است و تو بر انجام هر كارى توانا و به آنچه انجام دهى آگاهى .
اى حاضر هر غيب و داناى هر پوشيده و پناهگاه هر درمانده . فهم و دركها در شناخت تو حيران است و علمها در برابرت ناقص و نارساست .
تو آن خداى زندهاى كه آغازى ندارد و هميشگى و ازلى هستى ، تو خود آنچه را مىدانى به خوبى مىدانى و بدان دانا و نسبت به آن ، بردبارى .
و بىآنكه در تنگنا قرار گيرى از توان و قدرت كشف آن و در جهت جلوگيرى از آن ، برخوردارى .
بازگشت هرچيز به سوى توست ، چنانچه آغازش از مشيّت تو سرچشمه گرفته است و تويى كه از اهداف قلبى هر گروه و جمعيتى پرده برداشته و راز و رمز دل گروهى ديگر را پنهان داشتهاى و هرچه را فرمان دادهاى اجرا نمودهاى و هرچه را از ميان رفتنى نبوده به تأخير انداختهاى و آنچه را در غيب خويش داشتهاى بر خردها بار نمودهاى تا نابود شدنىها از روى دليل نابود گردند و هركه زنده شود ، با دليل زنده گردد .
به راستى كه تو شنوا و دانا و يكتا و بينايى . تويى آن خدايى كه همه از تو كمك
هامش
( 1 ) . مهج الدعوات 47 .