5 . اعتقادات
1 . توحيد
امام على عليه السّلام به فرزندش امام مجتبى عليه السّلام دستور داد در مسجد كوفه براى مردم سخن بگويد ، امام حسن عليه السّلام بر فراز منبر رفت و فرمود :
« الحمد للّه الواحد به غير تشبيه ، و الدائم به غير تكوين ، القائم به غير كلفة ، الخالق به غير منصبة ، و الموصوف به غير غاية ، المعروف به غير محدود ، العزيز ، لم يزل قديما في القدم ، ردعت القلوب لهيبته ، و ذهلت العقول لعزّته ، و خضعت الرقاب لقدرته ، فليس يخطر على قلب بشر مبلغ جبروته ، و لا يبلغ الناس كنه جلاله ، و لا يفصح الواصفون منهم لكنه عظمته ، و لا تبلغه العلماء بألبابها و لا أهل التفكّر بتدابير امورها ، أعلم خلقه به الّذى بالحدّ لا يصفه ، يدرك الأبصار و هو اللطيف الخبير . . . ؛ « 1 »
ستايش خداى يكتايى را كه شبيهى ندارد ، خداى ابدى بدون خلقت و آفريده شدن ، آن كه بدون تكلّف و رنجى موجود است ، آفريدگارى كه آفريدههايش را بىهيچ رنجى آفريده و موصوف بىنهايت ، آنكه حدّ و مرزى براى نيكىهايش نمىتوان تصور كرد ، توانا و ابدى ، آنكه دلها از بيم و هراسش لرزان است و خردها در برابر عزّتش و إله و حيراناند ، همه در برابر قدرتش خاضع گشته ، حدّ و اندازهء قدرت و توانش بر قلب هيچ بشرى خطور نمىكند ، هيچ انسانى به حقيقت جلالش نمىرسد ، توصيفگران ، ژرفاى عظمتش را نمىتوانند به وصف كشند و دانشمندان با عقل و خرد خود به دو نرسند و انديشمندان با تدبير كارهايشان ، به دو
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار 43 / 10351 .