گروهى از مردم حلقه زدهاند و دربارهء شنيدههايش از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله با آنان سخن مىگويد . معناى شاهد و مشهود را از يك تن آنها پرسيد ، پاسخ داد :
شاهد ، يعنى روز جمعه و مشهود ، يعنى روز عرفه .
همين معنا را از ديگرى پرسيد ، به وى پاسخ داد : شاهد ، يعنى روز جمعه و مشهود يعنى روز عيد قربان .
از نفر سوم پرسيد : وى در پاسخ گفت : شاهد رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و مشهود روز قيامت است به دليل اين فرمودهء خدا
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً
و در مورد قيامت فرمود :
ذلِكَ يَوْمٌ مَشْهُودٌ .
مرد پرسيد : اين سه تن كيانند ؟
به او گفته شد : نفر اوّل : عبد اللّه بن عباس ، دوم : عبد اللّه بن عمر و سوم :
حسن بن على بن ابى طالب است « 1 » .
كسانى كه به دقت خطابهها و پند و اندرزهاى امام مجتبى عليه السّلام را مورد بررسى قرار دهد ، استدلال و استناد دقيق امام عليه السّلام به آيات قرآن حكيم ، به خوبى براى وى ملموس و حاكى از احاطه و آگاهى آن بزرگوار به مراد و منظور و راز و رمز اين آيات است كه نمونههايى از آنها را در بيان بخشهاى بعدى سخنان حضرت ملاحظه خواهيد كرد .
4 . حديث و سيره
امام حسن مجتبى عليه السّلام به گسترش احاديث و سيره و فضايل اخلاقى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله عنايت ويژهاى داشت ، اكنون گزيدهاى از احاديثى را كه آن امام والامقام از جد بزرگوارش رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله روايت كرده ، يادآور مىشويم :
هامش
( 1 ) . حياة الامام الحسن 1 / 362 به نقل از فصول المهمهء ابن صبّاغ مالكى 16 .