فانّي أوصيك يا حسين به من خلفت من اهلي و ولدي أهل بيتك ، ان تصفح عن مسيئهم ، و تقبل من محسنهم ، و تكون لهم خلفا و والدا .
و ان تدفنني مع رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله فإنّي أحقّ به و ببيته ، فان أبوا عليك فأنشدك اللّه و بالقرابة التي قرّب اللّه منك و الرحم الماسّة من رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله ان لا يهراق من أمري محجمة من دم حتى تلقي رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله فتخصمهم و تخبره بما كان من أمر الناس الينا ؛ » « 1 »
اين وصيت حسن بن على به برادرش حسين است ، كه مىگويد : گواهى مىدهد معبودى جز خداى يگانه و بىهمتا نيست و او را آنگونه كه بايد پرستيده و همتايى ندارد و به خاطر ضعف و ذلت از حامى و سرپرستى برخوردار نيست . او همهچيز را به توانايىاش آفريده و براى همهچيز اندازه قرار داده است . خداوند از هركس به عبادت سزاوارتر و به پرستش شايستهتر است . هركس از او فرمان برد ، هدايت يافت و آنكس كه نافرمانىاش كرد به گمراهى دچار گرديد و هركس توبه به پيشگاهش ببرد ، به سعادت راه يافته است .
حسين ! من تو را به مراقبت از بازماندگان سفارش مىكنم و خاندان و فرزندان خود و شما را ، به تو مىسپارم ، اگر از آنها خطايى سرزد ، آنها را ببخش و نيكىهايشان را بپذير و براى آنان بازمانده و پدرى مهربان باش .
مرا در كنار جدم رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله به خاك بسپار ، كه از هركس ديگر به رسول خدا نزديكتر و براى دفن در خانهاش به وى سزاوارترم ، اگر دشمنان از اين كار جلوگيرى كردند ، تو را به خدا و به مقامى كه در نزد او دارى و به خويشاوندى نزديكت به رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله سوگند مىدهم اجازه ندهى قطره خونى در اين راه ريخته شود ، تا
هامش
( 1 ) . اعيان الشيعة 4 / 79 .