تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 227

مساهمون:

ص٢٢٧
به او پاسخ داد : بركت اين نامه براى ما بيشتر است ، چرا كه او ما را شايستهء انجام كار نيك دانست . آيا نمىدانى كار نيك بايد پيش از درخواست شخص انجام پذيرد . زيرا اگر پس از اعلان نياز ، به دو احسان نمايى ، در حقيقت به بهاى آبرويش تمام شده و شايد اين فرد نيازمند شب را ميان اميدوارى و نوميدى با اضطراب به‌سر برده و نداند چگونه نيازش برآورده مىشود ، با دل شكستگى به خواسته‌اش مىرسد يا با شادى و سرور و كاميابى ؟ . آن‌گاه كه نزد تو مىآيد ، اندامش مىلرزد ، دلش ترسان است ، اگر نيازش را در قبال آبرويش برآورده ساختى ، اين آبروريزى از احسانى كه دريافت كرده است ، برايش گرانتر تمام مىشود . امام مجتبى عليه السّلام حامى مستمندان و محرومان ، پناه زنان بىسرپرست و يتيمان بود . پيش از اين نمونه‌اى از آثار كرم و بخشش و احسان آن بزرگوار كه در بخشش و سخاوت ضرب المثل شده ، از نظرتان گذشت .

ب - پناهجويى به امام

امام حسن عليه السّلام در مدينه مركز رسالت جدش رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله ، براى پناه جويان به آن حضرت ، دژى استوار و پناهگاهى شكست‌ناپذير تلقى مىشد . اوقات شريف خود را به برآوردن نياز مردم و برداشتن ستم و ظلم و بيداد از آنان مصروف مىداشت . سعيد بن ابى سرح كه از ناحيهء زياد ، مورد ستم و بيداد قرار گرفته بود ، به حضرت پناه آورد ، امام او را پناه داد . به گفتهء راويان : سعيد به دوستى و محبت اهل بيت عليهم السّلام معروف بود ، به همين دليل زياد او را تحت پيگرد قرار داد و جهت پناه جستن به امام حسن عليه السّلام به مدينه گريخت ، زياد با اطلاع يافتن از