فرمود : ابن ملجم ! فاجعهاى سخت آفريدى و حادثهء بزرگى به وجود آوردى ، آيا من در حق تو آن همه مهربانى نكردم و در عطا و بخشش تو را بر ديگران مقدم نداشتم ؟ ! آيا اين پاداش خدمات من بود ؟ !
سپس امام عليه السّلام به فرزندش حسن سفارش فرمود به او نيكى و احسان نمايد و فرمود : پسرم ! با اسيرت مدارا كن و بر او ترحّم نما و مهربان باش .
امام حسن عليه السّلام عرضه داشت : پدر ! اين ملعون تو را كشت و ما را در سوگت عزادار ساخت ، مىفرمايى با او مهربانى كنيم ؟ .
امير مؤمنان عليه السّلام ، در پاسخ فرزند فرمود : پسرم ! ما خاندان عفو و بخششيم ، از هر چه مىخورى به اسيرت بخوران و از آنچه مىنوشى به او بنوشان ، اگر من از دنيا رفتم به قصاص خونم وى را بكش ولى مبادا او را مثله كنى كه شنيدم پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله مىفرمود : حتى سگ گزنده را مثله نكنيد . اگر زنده ماندم مىدانم با او چه كنم و خود ، از هركس به عفو و بخشش او سزاوارترم ، زيرا ما خاندانى هستيم كه گناهكار را مىبخشاييم و در حق او بزرگوارى مىورزيم . « 1 »
امام حسن عليه السّلام با دلى پر از غم و اندوه نگاهى به پدر كرد و عرضه داشت :
پدر ! پس از تو به چهكسى دل خوش كنيم ؟ مصيبت جانسوز شما درست همانند مصيبت از كف دادن جدمان پيامبر است .
امير مؤمنان عليه السّلام امام حسن را دربر گرفت و تسكين داد و فرمود : پسرم ! دلت را با صبر و شكيبايى به خدا بسپار و پاداش خود و برادرانت را در مصيبتم بزرگ گرداند .
امام حسن عليه السّلام گروهى از پزشكان را براى مداواى پدر بزرگوارش
هامش
( 1 ) . كليهء مطالبى كه با عنوان « در كنار پيكر مجروح پدر » يادآورى شد از كتاب زندگانى امام حسن مجتبى ( عليه السلام ) 153 - 154 نقل شد .