[ مقدمه ]
بسم الله الرحمن الرحيم
سپاس خدايى را كه راه هدايت را به آفريدههايش رهنمون گشت و بر راهنمايان برگزيدهاش به ويژه خاتم پيامبران حضرت محمد بن عبد الله صلّى اللّه عليه و إله و سلم و خاندان والاتبارش درود بيكران باد .
خدا ، انسان را آفريد و به او خرد و انديشه بخشيد ؛ با خرد ، حقيقت را در مىيابد و آن را از باطل باز مىشناسد و با اراده ، مصالح خويش را برمىگزيند و اهدافش را تحقق مىبخشد . وى ، خرد را حجّت بر بندگان خود قرار داد و از سرچشمهء فيض و هدايتش بر آنان فرو باريد . به انسان ، نادانستهها را آموخت و او را به راه كمال درخور وى و هدف از آفرينش او ، آشنا ساخت .
قرآن ، اركان ، لوازم و راههاى هدايت الهى را روشن ساخت ، از سويى به بيان علل آنها پرداخته و از سوى ديگر ، از نتايج و ثمرات آنها پرده برداشته است ، آنجا كه فرمود :
قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى
؛ « 1 »
بگو : هدايت واقعى همان هدايت خداست .
وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
« 2 » ؛
و خداوند ، هركس را بخواهد به راه راست هدايت مىكند .
وَ اللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَ هُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ
؛ « 3 »
و خداوند ، سخن حق مىگويد و به راه صحيح هدايت مىكند .
هامش
( 1 ) . انعام / 71 .
( 2 ) . بقره / 213 .
( 3 ) . احزاب / 4 .