والد ماجد امام عليه السّلام
عبد مناف و به گفتهاى : عمران و به قولى شيبة ، با كنيهء ابو طالب ، برادر تنى عبد اللّه والد بزرگوار پيامبر است .
ابو طالب 35 سال قبل از ميلاد با سعادت نبى اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم در مكه ديده به جهان گشود و پس از پدر بزرگوارش عبد المطلب ، سرپرستى امور قريش به طور كامل به او منتقل گرديد و به جهت عهدهدار بودن مسئوليت آب دادن حاجيان ، آب آشاميدنى و مورد نياز كليّهء حاجيانى را كه وارد مكه مىشدند ، تأمين مىكرد . آن حضرت هيچگاه بتها را پرستش نكرد و خدا را به يگانگى عبادت نمود و از ازدواج با محارم و كشتن نوزادان دختر و عمل منافى عفّت و بادهنوشى و طواف با بدن برهنه اطراف خانهء خدا جلوگيرى به عمل آورد . « 1 »
آنگاه كه عبد المطلب عليه السّلام بدرود حيات گفت ، ابو طالب مراقبت از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم را بر عهده گرفت ، وى بيش از فرزندان خود ، به پيامبر اكرم محبّت و علاقه نشان مىداد ، همواره در كنار بسترش مىخوابيد و هرگاه از خانه بيرون مىرفت وى را همراهى مىكرد و در خوراك نيز وى را بر فرزندان خود ترجيح مىداد .
روايت شده ابو طالب روزى فرزندان عبد المطلب را خواست و بدانها سفارش كرد : « در مورد آنچه از محمد شنيديد و از دستوراتش پيروى كرديد ، همواره خير و نيكى قرينتان باد ، از او پشتيبانى نماييد كه به راه هدايت رهنمون خواهيد گشت » . و تا ابو طالب زنده بود قريش جرأت هيچگونه تعرّضى نسبت
هامش
( 1 ) . روضة الواعظين فتّال 121 . 122 ، سفارش ابو طالب به بنى هاشم .