امام على عليه السّلام در ميدان كارزار با سر برهنه به مصاف جنگاوران هماورد خود مىرفت در صورتى كه آنان غرق در سلاح و آهن بودند ، بنابراين ، چه جاى شگفتى است كه على با دلى باز و پاك و پيراسته و بىنيرنگ به سوى آنها بيايد ، ولى آنان در پوششى از مكر و حيله با او برابرى كنند ؟
پاكدلى
از امتيازات اخلاقى امام على عليه السّلام پاكدلى حضرت بود ، وى هيچگاه كينه از كسى به دل نداشت ، حتى در مورد سرسختترين دشمنانش كه همواره با حسادت و بدخواهى به او كينه مىورزيدند ، اهل عناد و كينه نبود .
بخشش
يك از ويژگىهاى اخلاقى امام على عليه السّلام را بايد كرم و بخشش بىحد و مرز او دانست ، بخششى كه در اصول و هدف ، پيراسته و سالم و به بخشش فرمانروايان و زورمندانى كه اموال و ثمرهء تلاش مردم را به ديگران مىبخشيدند ، شباهتى نداشت . على بن ابى طالب در سراسر زندگىاش حتى يكبار نيز به چنين عطا و بخششى دست نيالود و آن را نشناخت ، كرم و بخشش على واژهاى است كه از مردانگى و جوانمردىاش پرده برمىدارد .
وى دختر خود را بدين جهت كه گردنبندى از بيت المال به امانت گرفته بود تا در عيدى از اعياد ، خويش را بدان بيارايد ، توبيخ و سرزنش مىكند و با دست خود نخلهاى گروهى از يهوديان مدينه را آبيارى مىكند به گونهاى كه دستهاى مباركش تاول مىزند آنگاه كه به مزدى دست مىيابد آن را به بيچارگان و درماندگان مىبخشد و يا با آن بردگانى را مىخرد و فورا آزاد