نمىشود .
امير مؤمنان عليه السّلام در مورد صفات خداى متعال تصويرى دقيق ارائه داده است كه در مباحث دقيق فلسفى معار تلقى شده و به منزلهء كليدى است براى ورود به چنين مباحثى كه اگر هدايت جهت دهندهء الهى وجود نداشته باشد انديشهها در آن به گمراهى و انحراف گرفتار مىشوند .
امام عليه السّلام فرمود :
كمال توحيد و شهادت بر يگانگى خدا ، اخلاص است و كمال اخلاصش آن است كه وى را از صفات ممكنات پيراسته دارند ، چه اينكه هر صفتى گواهى مىدهد ، غير از موصوف و هر موصوفى گواهى مىدهد كه غير از صفت است . آنكس كه خدا را به ( صفات ممكنات ) توصيف كند وى را به چيزى مقرون دانسته و آنكه وى را مقرون به چيزى قرار دهد ، در ذات او تعدّد قائل شده است و هركس در ذات مقدس او قائل به تعدد شود ، اجزايى برايش تصور كرده است و آنكس كه اجزايى براى او قائل شود وى را نشناخته است ، و كسى كه او را نشناسد به سوى او اشاره مىكند و آن كس كه به سوى او اشاره كند ، برايش حدّ و مرزى تعيين كرده است و كسى كه او را محدود بداند وى را به شمارش آورده است . . . او همواره بوده است و از چيزى به وجود نيامده و وجودى است كه سابقهء عدم ندارد ، با همه چيز هست امّا قرين آنها نيست و مغاير با همه چيز است ولى از آنها بيگانه نيست .
امام عليه السّلام با استدلال بر يگانگى خدا مىفرمايد :
پسرم بدان ! اگر پروردگارت شريكى داشت ، رسولان آن شريك نيز به سوى تو مىآمدند و آثار ملك و قدرتش را مىديدى و افعال و صفاتش را مىشناختى ، پسرم بدان ! هيچكس مانند رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم در مورد يگانگى خدا سخن نگفته است ، رهبرىاش را پذيرا باش .
حضرت دربارهء عدل خداوند فرمود :
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 327
مساهمون: منذر حكيم
ص٣٢٧