تمام آبش را نمىتوانند كشيد و چشمههايى است كه نمىتوانند از آن بكاهند ، آبشخورى است كه هرچند از آن برگيرند از آن كاسته نمىشود . . . خداوند قرآن را فرو نشانندهء عطش دانشمندان ، باران بهارى قلب درككنندگان و جادهء وسيع صالحان قرار داده است . . . قرآن براى آنكس كه آن را حفظ كند دانش و براى كسى كه روايت كند ، گفتارى پرارزش و براى آنكس كه قضاوت و داورى نمايد حكم و فرمان الهى تلقى مىشود . قرآن بهبودى بخشى است كه با وجود آن بيمارىها وحشت نمىآورد . . . و دارويى است كه پس از آن ، بيمارى باقى نخواهد ماند ، براى بيمارىهاى خود از قرآن شفا و بهبودى بطلبيد ، و براى پيروزى بر شدائد و مشكلات از آن يارى جوييد ، زيرا در قرآن شفاى بزرگترين بيمارىها يعنى كفر و نفاق و گمراهى و ضلالت ، آمده است . « 1 »
امام عليه السّلام در مورد سنّت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم مردم را به عمل بر طبق آن فراخوانده و موقعيت و مواضع درخشان ائمه عليهم السّلام را در رساندن سنّت صحيح به امّت ، روشن ساخته است و مواردى از سنّت رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم را كه باطل گرايان به تباهى كشاندهاند احيا نموده و به بيان علل و اسباب انحراف از مسير سنّت پرداخته است ، آنجا كه فرمود :
از راه و رسم پيامبرتان پيروى كنيد كه بهترين راه و رسمهاست ، رفتارتان را با روش پيامبر تطبيق دهيد ، كه هدايتكنندهترين روشهاست .
و فرمود :
محبوبترين بندگان نزد خدا كسى است كه از پيامبرش سرمشق گيرد و گام جاى گام او نهد .
نيز فرمود :
رهبرى پيامبر را بپذير و در طريق نجات و رستگارى ، او را پيشواى خود بدان .
همچنين فرمود :
هامش
( 1 ) . به خطبهء 17 نهج البلاغه ، چاپ صبحى صالح مراجعه شود .